Μεξικό – Το καρτέλ της Φρίντα

Συγκέντρωση στο Ελ Βενιζέλος και πτήση μέσω ενδιάμεσου σταθμού για τη χερσόνησο της Γιουκατάν. Άφιξη στην Κανκουν, δεν της δίνουμε καμία σημασία, είδαμε πολλά μαζικά θέρετρα και σίγουρα δεν ήρθαμε ως εδώ για κάτι τέτοιοι.

Παίρνουμε αποσκευές και αναχωρούμε για την Τουλούμ ώστε αύριο πια να ξυπνήσουμε στη βάση απ’ όπου μπορούμε ν’ αρχίσουμε ουσιαστικές «βουτιές» στον πολιτισμό ετούτου του τόπου.

Μουσική και Λόγος ενώ διασχίζουμε ένα μεγάλο κομμάτι της Μεξικάνικης Ριβιέρας, σχεδόν ακούμε τα απίθανα νερά τής περίφημης Playa del Carmen,

Άφιξη στην Τουλούμ! Η Κούβα μπροστά μας, η Αβάνα απέναντι, πιο πίσω το Μαϊάμι και η Καραϊβική μέσα μας…

Μαζεύουμε με τη φαντασία μας πέτρα-πέτρα τα ερείπια των Μάγια και τα ξαναστήνουμε όπως ήταν κάποτε, πάνω από τη θάλασσα. Αύριο θα τα επισκεφτούμε.

Άφιξη στο ξενοδοχείο μας. Τακτοποίηση, δείπνο και απόσυρση για ξεκούραση μετά π’ το μεγάλο ταξίδι. Είναι σημαντικό αύριο όλα, σώμα και πνεύμα να είναι έτοιμα γι’ αυτό το σπουδαίο ταξίδι.

Απ’ το παράθυρο βλέπουμε πως όλα γύρω είναι διαφορετικά. Πριν σβήσουμε το φως συνειδητοποιούμε πως φτάσαμε στην πύλη ενός ονείρου ακόμα. Βρισκόμαστε στην Τουλούμ, στη Γιουκατάν, στο Μεξικό, στην πατρίδα τής Φρίντα.

Αφύπνιση, πρωινό και μια απίθανη ευεξία στην ψυχή. Στις δύσκολες μέρες τής πανδημίας, αυτό ήταν που ελπίζαμε πως μια μέρα θα επέστρεφε αυτή η αίσθηση. Η ευεξία στην ψυχή, το χαμόγελο χωρίς αιτία, η ανεξήγητη φαινομενικά χαρά.

Ξεκινάει ένα σπουδαίο ταξίδι και κάθε μέρα κάτι καινούριο γοητεύει το μυαλό μας. Όσα κι αν είχαμε διαβάσει είναι λίγα μπροστά στο βίωμα. Πάντα όλα είναι λίγα μπροστά στο βίωμα.

Βρισκόμαστε σ’ ένα εξωτικό θέρετρο και συγχρόνως σ’ έναν τόπο με σπουδαίο παρελθόν. Ρίχνουμε το βλέμμα μας στην παραλία, εκπληκτικά κορμιά του 21^ου αιώνα τυλιγμένα σε παρεό.

Υψώνουμε το βλέμμα μας, θεοί και δαίμονες των Μάγια με χίλια και πλέον χρόνια στην πλάτη τους, πρόσωπα πέτρινα χαμογελούν και χαίρονται που η Επιστήμη τής Αρχαιολογίας τούς έδωσε ετούτη τη δεύτερη ευκαιρία για ζωή.

Επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο τής Τουλούμ πάνω στο κύμα… Λίγο πιο κει, η παραλία paraíso, βρισκόμαστε στον παράδεισο τής Γιουκατάν, εκπληκτική παραλία, λευκή άμμος, φοίνικες, σκηνικό διαφημιστικού σποτ με πρωταγωνιστές εμάς.

Άλλοι κολυμπούν, άλλοι φοράνε κιόλας το παρεό τους και με στυλ κρατούν κολονάτο ποτήρι με κοκτέιλ, άλλοι πετούν το παρεό και κάνουν την πρώτη βουτιά τής ημέρας, άλλοι ζητούν το δεύτερο κοκτέιλ τής ημέρας κι οι περισσότεροι παίρνουν το καραβάκι που ‘χε δέσει εκεί μπροστά και πάνε ως τον ύφαλο για να βουτήξουν και να δουν με τις μάσκες το υποθαλάσσιο απερίγραπτο κάλλος!

Ομορφιά πάνω και κάτω από τη θάλασσα. Μέρα ουσίας αλλά και ξεγνοιασιάς.

Δείπνο.

Ποτό.

Χαρά.

Αίσθηση του Ολόκληρου.

Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό, κι αφήνουμε πίσω μας την Τουλούμ και οδεύουμε προς τη Μέριδα, την πρωτεύουσα τής Γιουκατάν. Κινούμαστε προς μια μέρα-εμπειρία! Αυτό το ταξίδι θα εξελίσσεται σιγά-σιγά σε σταδιακή μύηση σ’ έναν κόσμο άγνωστο αλλά μαγικό. Συνεχίζουμε την πορεία μας προς τη Μέριδα.

Πρώτη στάση σ’ ένα από τα 7 σύγχρονα θαύματα του κόσμου. Ναι, το Τσιτσέν Ιτζά δεν είναι απλά και μόνο στη λίστα τής Ουνέσκο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Επιπλέον φέρει κι αυτόν τον τίτλο τιμής! «Ένα από τα 7 σύγχρονα θαύματα του κόσμο»!

Αφού διασχίσουμε τη ζούγκλα μέσα από μια καταπληκτική διαδρομή θα μπούμε για ξενάγηση σ’ αυτόν τον μοναδικό αρχαιολογικό χώρο.

Πάνω από 1000 χρόνια εδώ χτίζονταν καθημερινότητα ανθρώπων, άλλα και σπουδαία μνημεία, λόγος σήμερα να ρθούμε ως εδώ.

Το «Φτερωτό Φίδι» εμφανίζεται μέσα απ’ τη ζούγκλα και ξαφνικά βρισκόμαστε μπροστά στην καλύτερα διατηρημένη πυραμίδα σε όλη την αμερικάνικη ήπειρο. Ο Ναός των Ιαγουάρων, το Αστρονομικό Παρατηρητήριο, Λουτρά και Καθαρτήρια, Πηγάδια που συλλέγουν τη βροχή αιώνων, Ιερά που άκουσαν προσευχές εκατομμυρίων ψυχών, η Μεγάλη Αγορά, το μεγάλο γήπεδο, τα μικρά παιδιά που φανταζόμαστε να παίζουν… Ζούγκλα και Πολιτισμός μαζί!

Μια εκπληκτική εμπειρία το πέρασμά μας από τον ιερό αυτό χώρο και τίποτα δε θα γίνει βιαστικά.

Από τη Ριβιέρα στη ζούγκλα!!! Η αίσθηση τής εναλλαγής των τοπίων εκπληκτική!

Με το τέλος τής ξενάγησης χρειαζόμαστε πραγματικά χρόνο για συνειδητοποίηση… Πόσοι κόσμοι υπάρχουν, υπήρξαν και θα υπάρξουν… Κι εμείς… για λίγο, κάπου…

Φτάσαμε στη Βαγιαδολίδ… Ευχάριστη έκπληξη η μικρή επαρχιακή πόλη… σαν ένα μεγάλο αποικιακό χωριό. Αυτό που βιώνουμε είναι το αυθεντικό Μεξικό!

Στάση και βόλτα για να τσιμπήσουμε κάτι και για να νιώσουμε, κυριολεκτικά να νιώσουμε τί είναι να ζεις σε μια χαμένη ξεχασμένη μικρή πόλη του Μεξικού!

Και μπαίνουμε στην Τελική ευθεία για τη Μέριδα. Πάμε προς τη «Λευκή Πόλη» έτσι τη λένε οι Μεξικανοί και θα καταλάβουμε αμέσως γιατί.

Συνεχίζοντας προς το ξενοδοχείο μας, θα διασχίσουμε το Paseo Montejo, εκπληκτική υποδοχή, βρισκόμαστε στα Ηλύσια Πεδία τής Μέριδα. Μια τεράστια λεωφόρος είναι κατάσπαρτη από μέγαρα, αρχοντικά και μουσεία, το Palacio Cantón, η Quinta Montes Molina, Casa Vales, το Casa del Minarete, το Casa Peón de Regil, κάτι έγινε εδώ, είναι πασιφανές πως υπήρξε μια στιγμή στην Ιστορία που κάποιοι άνθρωποι τής πόλης αυτής απέκτησαν πλούτη μυθικά, το βλέπουμε στις «επενδύσεις τους» σ’ αυτή εδώ τη λεωφόρο. Ποια η πηγή του πλούτου τους;

Άφιξη στο ξενοδοχείο μας, παίρνουμε τα δωμάτιά μας και δε χάνουμε λεπτό, βγαίνουμε κατ’ ευθείαν στην κεντρική πλατεία, την Plaza Grande…

Με τόση μουσική γύρω μας κάθε επαφή θα γίνει πιο εύκολη… Είναι σέξυ το Μεξικό! Έχει έναν ερωτισμό που χωρίς να το καταλάβεις σε κάνει να νιώθεις κάτι που αν και δε μπορείς να περιγράψεις σου προκαλεί χαρά και ευφορία.

Χρόνος ελεύθερος στους δρόμους και στις πλατείες τής Μέριδα.

Δείπνο και διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό και μέρα αφιερωμένη στο παρελθόν! Σε λαμπρό παρελθόν! Σήμερα θα επισκεφτούμε τον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο τού Ουξμαλ!!! Μαζί με την Τσιτσέν Ιτζά φτιάχνουν το σπουδαιότερο δίδυμο πόλεων των Μάγιας! Παρέλαση Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς μπροστά στα μάτια αυτό το ταξίδι!

Ένας εκπληκτικός αρχαιολογικός χώρος μέσα στη ζούγκλα κι αυτός!

Το Κυβερνείο, το γήπεδο της ξεγνοιασιάς, το Κοιμητήριο τής αιώνιας ανάπαυσης, ο Οίκος των Περιστεριών, ο Οίκος των Μυστικών και των Μυστηρίων, ο Νότιος Ναός, σύμπλεγμα φαλλών που ικετεύουν για λίγη βροχή, πυραμίδες για νάνους, ανάκτορα για άπορους, ακλόνητη πίστη σε θεούς που δεν υπάρχουν πια, εδώ γεννήθηκε άνθρωπος από αβγό κι έγινε αφορμή να εκραγεί το ανθρώπινο μυαλό και να φτιάξει ένα από τα μαγικότερα πράματα που μπορεί να φτιάξει: ιστορίες!

Μετά την ξενάγηση σ’ αυτόν τον σπουδαίο τόπο θα επιστρέψουμε στη Μέριδα, να την περπατήσουμε, να τη νιώσουμε να οικοδομήσουμε μια κάποια σχέση με την πόλη ώστε να πάρει τη θέση της στη Μνήμη. Στο δρόμο προς το κέντρο, μια στάση στο μνημείο τής Πατρίδας, το Monumento de la Patria, ένα τεράστιο γλυπτό, ένα ημικυκλικό τείχος φορτωμένο εκπλήξεις… Ανάγλυφα σύμβολα ενός λαμπρού παρελθόντος, άλλη μια «φωτογραφία» του Πολιτισμού των Μάγιας κι ύστερα… Βόλτα-ξενάγηση παντού… Βρισκόμαστε μπροστά στον πρώτο καθεδρικό ναό που ολοκληρώθηκε σ’ ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο! Λίγο πιο κει, το μουσείο Φερνάντο Γκαρσία Πόντσε, λαμπρό παλάτι κάποτε, εστία τής σύγχρονης ζωγραφικής και γλυπτικής σήμερα. Και τί δεν έχει κι αυτή η πόλη, το Casa Montejo από το 16^ο αιώνα, το μουσείο τής πόλης, το μουσείο του Κόσμου των Μάγιας, στενά δρομάκια μπήγονται σα δόντια σε πλατιές λεωφόρους, πλατείες μικρές και μεγαλύτερες, κοινό σημείο όλων η μουσική. Παντού  ζωντανή μουσική!

Είδαμε όλη την πόλη, ξεναγηθήκαμε, γνωρίσαμε όσα επέτρεψε να γνωρίσουμε απ’ τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά, ώρα είναι τώρα να επιχειρήσουμε και την έσω γνωριμία. Αυτό το εγχείρημα χρειάζεται χρόνο ελεύθερο…

Για την προσωπική στιγμή του καθενός… Μουσική παντού. Όλα τα μπαράκια παίζουν μουσική.

Βλέμματα με ερωτισμό παντού.

Κι ύστερα Δείπνο και Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό και μεταφορά στο αεροδρόμιο τής Μέριδα για να πετάξουμε για μια πόλη θρυλική… την Οαχάκα!

Αποφασίσαμε να πάμε αεροπορικώς κι ας «χάσουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε οδικώς» αυτά τα 1300 χιλιόμετρα που χωρίζουν τις δυο πόλεις. Θα χρειαστούμε το χρόνο και τις δυνάμεις για άλλα ουσιαστικότερα πράματα!

Πτήση και άφιξη στην Οαχάκα.

Πάμε στο ξενοδοχείο μας κατ’ ευθείαν, παίρνουμε τα δωμάτιά μας και δε χάνουμε λεπτό, αμέσως βγαίνουμε, πάμε στο Σόκαλο, στην κεντρική πλατεία!

Είναι μεσημέρι, θα δώσουμε χρόνο εκεί για φαγητό κι ύστερα θα ξεκινήσουμε την ξενάγησή μας.

Τί ωραία πόλη είν’ αυτή!!! Ό,τι πιο γνήσιο, ό,τι πιο αυθεντικό!

Ολόκληρη πόλη Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομίας στη λίστα τής Ουνέσκο κι αυτή! Ο Καθεδρικός, τα Μοναστήρια, τα σπίτια των φτωχών και τα αρχοντικά των πλουσίων, μουσεία, γκαλερί τέχνης το κυβερνητικό Μέγαρο με τις εκπληκτικές τοιχογραφίες και τις ιστορίες που έχουν να μας διηγηθούν οι εικόνες τους, κοντράστ ιθαγενών και κατακτητών, ειρωνεία και πολιτικό σχόλιο ζωγράφων αυτή η τοιχογραφία…

Η Τέχνη έχει λόγο, η Τέχνη πρέπει να μιλάει, πρέπει να παίρνει θέση!

Συνεχίζουμε για το Μερκάδο Μπενίτο Χουάρες, στην αγορά των λαϊκών ανθρώπων δόθηκε  το όνομα ενός σπουδαίου Μεξικάνου μεταρρυθμιστή, του ανθρώπου που έδωσε γη στους άκληρους!

Ιδανικός τρόπος αυτή η Αγορά για να νιώσει κανείς ό,τι πιο αυθεντικό στο Μεξικό, να ικανοποιήσει κάθε προσμονή και στερεότυπο του μυαλού! Λίγο πιο κει η Αγορά τής 20^ης Νοέμβρη, γαστρονομία, σουβενίρ, πόντσο πολύχρωμα στις πλάτες που μας αλαφρώνουν απ’ τα βάρη του τρομερού χρόνου τής πανδημίας όταν τα ταξίδια ήταν υπόθεση μόνον τής ελπίδας, η χαρά τής στιγμής παίρνει τα βάρη ενός ολόκληρου χρόνου, απίθανα υφάσματα στα μάτια και τα χέρια, απίθανα χρώματα στους πάγκους και στον ουρανό, σουρουπώνει, έργα αγγειοπλαστικής, μικρό μπουκαλάκι φυλάει το άρωμα μιας μέρας ταξιδιού, όλα ολοζώντανα γύρω μας, η χαρά του ταξιδιώτη!

Τέλος τής ξενάγησης. Επιστροφή στο ξενοδοχείο

Δείπνο κι αμέσως έξοδος ξανά σε μια πόλη που σφύζει από ζωή.

Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό και κοιτάζουμε απ’ το παράθυρο γύρω μας. Βρισκόμαστε στην Οαχάκα, σαν όνειρο, βρισκόμαστε στο Νότιο Μεξικό, στα 1.500 μ. υψόμετρο ανάμεσα από θρυλικά βουνά όπου γεννήθηκαν Πολιτισμοί σπουδαίοι!

Σήμερα θα κάνουμε μια σπουδαία επίσκεψη σ’ έναν σπουδαιότατο αρχαιολογικό χώρο, μοναδικό μεταξύ άλλων και για την παλαιότητά του! Θα πάμε στο Μόντε Αλμπάν, εκεί που ο λαός των Ζαποτέκων, πολύ πριν τους Μάγιας και τους Αζτέκους, από το 5^ο αιώνα π.Χ και σύμφωνα με άλλους από τον 12^ο π.Χ έγραψαν Ιστορία ισοπεδώνοντας ένα βουνό ολόκληρο για να φτιάξουν πόλη μυθική, την παλαιότερη στην Μεσοαμερική!

Ναοί, αστεροσκοπεία, τάφοι, κτερίσματα, όσα βλέπουν τα μάτια μας κι όσα υποθέτουν, νέα ευκαιρία αυτή η επίσκεψη για να πάμε όσο πια βαθιά γίνεται στην επαφή και την κατανόηση με τους αρχαίους ετούτους πολιτισμούς.

Ο Κοτζίχο, ο θεός τής βροχής μαζί με τον Κοκιάνι, τον Απόλλωνα του Μεξικού, το θεό του Φωτός δίνουν στη μέρα μας καρπούς, προσφέρουν φως και για μια ακόμα φορά συνειδητοποιούμε το πόσοι κόσμοι υπήρξαν και υπάρχουν κι ίσως κάποιους να μην τους γνωρίσουν ποτέ.

Απόλαυση η θέα από ψηλά! Τρεις κοιλάδες ποζάρουν πίσω για φόντο στη σέλφι μας!

Επιστροφή στην Οαχάκα! Το απόγευμα ελεύθερο εκεί. Τον χρειάζεται αυτόν το χρόνο η Οαχάκα. Χρόνο με χαλαρότητα, για βόλτες στα καταπληκτικά στενά της,  όποιος θέλει μπορεί να επισκεφτεί το Μουσείο Πολιτισμών όπου στεγάζεται μια έκθεση περί Ισπανών Κατακτητών και τον αντίκτυπο του αποικισμού στην περιοχή.

διάφορα μαγαζάκια τής Οαχάκα κι άλλοι από μπαρ σε μπαρ θα δοκιμάζουν ποτά και γρανίτες.

Είναι απ’ αυτές τις μέρες που χαίρεσαι.

Δείπνο και Διανυκτέρευση.

Κάπου στο μέσον του ταξιδιού, κρίναμε πως χρειάζεται μία ανάσα. Επιλέξαμε μια μέρα με την πολυτέλεια του χρόνου. Χωρίς καμία «ταξιδιωτική υποχρέωση», βόλτες απλώς στις Μεξικάνικες αγορές της Οαχάκα, τεκίλα και συνειδητοποίηση. Χρόνος στην πιο γραφική και ίσως και στην πιο όμορφη πόλη του Μεξικού.

Συγκέντρωση το βράδυ για δείπνο και μουσική.

Διανυκτέρευση

Αφύπνιση πρωινό και αποχαιρετούμε μια πόλη που πήρε θέση στην καρδιά.

Πρόσω ολοταχώς για Πουέμπλα τώρα…

Κινούμαστε εδώ και μέρες ήδη στα βαθιά του ταξιδιού, στο Mexico Profundo, στην επαρχία του, εδώ που θα συμπληρώσουμε τα χρώματα που μας λείπουν σ’ αυτή τη Γιορτή Χρωμάτων που είναι όλη η χώρα.

Αναχωρούμε για μια πόλη που ο πλούτος της ο αρχιτεκτονικός δεν μπορούσε ν’ αφήσει την Ουνέσκο αδιάφορη κι έτσι απ’ το 1987 τη συμπεριέλαβε στη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομίας. Φύγαμε για την Ερόικα Πουέμπλα ντε Σαραγόσα! Αυτό είναι ολόκληρο το όνομα τής πόλης που θα μας προσφέρει την πρώτη ανατολή του ήλιου στη χώρα των Αζτέκων!

Μεγάλη ευκαιρία αυτή η διαδρομή για Ιστορία και ιστορίες που θα στολίσουν το ταξίδι μας.

Άφιξη στην Πουέμπλα.

Την έχουν αυτή τη δύναμη οι ιστορίες, μηδενίζουν αποστάσεις και χρόνο.

Στην είσοδο τής πρωτεύουσας του Μπαρόκ βλέπουμε το πρώτο οξύμωρο: το Μουσείο μπαρόκ φτιαγμένο σε απόλυτα φουτουριστικό ρυθμό από τον σπουδαίο Γιαπωνέζο αρχιτέκτονα Τόγιο Ίτο… Σαν τον χαμένο αδερφό του Γκούγκενχάιμ του Μπιλμπάο που βρέθηκε ξαφνικά στο Μεξικό αυτό το αρχιτεκτόνημα!

Άφιξη Ελλήνων στην Πουέμπλα!

Δεν είναι και το πιο σύνηθες. Όταν κάποτε έφτασαν οι Ισπανοί κατακτητές, οι Conquistadores, ο Ερνάν Κορτές με στόχο να αλλάξει το DNA τής πόλης έδωσε εντολή να χτίζουν για ένα χρόνο μια εκκλησία την ημέρα! 365 ο στόχος 102 η σοδειά, 102 πρόλαβαν να χτίσουν πριν χάσουν την πίστη και το μέτρο! Ιδανική αφορμή η άφιξή μας εδώ για μια ωραία εισαγωγή στη θρησκευτικότητα και τον εκχριστιανισμό των Ιθαγενών.

Θα πάμε στο ξενοδοχείο μας, θα πάρουμε τα δωμάτιά μας, λίγος χρόνος για ξεκούραση κι αμέσως έτοιμοι για τους δρόμους της μικρής αγαπημένης πόλης.

Ραντεβού στο λόμπι ώστε να ξεκινήσουμε την ξενάγησή μας. 102 εκκλησίες γύρω μας σαν στρατιώτες που φυλούν την πίστη των Κονκισταδόρες κι εμάς που ξεκινάμε την πρώτη του ταξιδιού μας περιήγηση.

Απ’ την πλατεία του Καθεδρικού θα γίνει η αρχή, λίγο πιο κει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, το Barrio de los Artistas, η γειτονιά τής πόλης όπου συχνάζουν καλλιτέχνες και διανοούμενοι, η Casa de los Muñecos με τις 16 μυστήριες μωσαϊκές φιγούρες, το Μουσείο Santarosa, πιο πέρα το περίφημο μεξικάνικο παζάρι τής Πουέμπλα, το παρεκκλήσι Del Rosario, η σπουδαία   βιβλιοθήκη Palafoxiana, μάλλον η παλαιότερη Βιβλιοθήκη σε όλη την Αμερική, το Μουσείο Amparo με 2.500 χρόνων τεκμήρια ζωής μέσα του, πολιτισμοί όπως των Μάγια, των Olmecs, των Αζτέκων των Mixtecs, αλλά και των Totonacs, Teotihuacans, Huastecs και Zapotecs…

Όποιος επιθυμεί στον ελεύθερο χρόνο μπορεί από την πρώτη μέρα να πέσει στα βαθιά. Συνεχίζουμε προς την Παριανή Αγορά, πανδαισία χρωμάτων και χειροτεχνιών, ασημένια και χρυσή μαζί ευκαιρία για τα πρώτα σουβενίρ, την πρώτη κιόλας μέρα και νά και το Μουσείο τής Επανάστασης, σημάδια από τις σφαίρες παντού στην πρόσοψή του, μιλάνε για όνειρα αλλά και για δύσκολους καιρούς και γίνονται αφορμή να μιλήσουμε κι εμείς για άλλο ένα σπουδαίο κεφάλαιο τής Ιστορίας του Μεξικού στις αρχές του 20^ου αιώνα.

Επίλογος αυτής της ξενάγησης θα είναι η επίσκεψη στο εργαστήρι αγγειοπλαστικής Talavera, φημισμένο σε όλη τη χώρα καθώς μόνο στην Πουέμπλα υπάρχει. Φόρμες και σχέδια τής Ιστορίας τής Αγγειοπλαστικής αιώνων.

Ύστερα χρόνος για καφέ σουρουπώνει. Κάποιοι πάνε κατ’ ευθείας στην Calle de Dulces… το φημισμένο δρομάκι όλο ζαχαροπλαστεία να κλείσει γλυκά η πρώτη μέρα.

Πιο κει παρατηρούμε κόσμο να μπαινοβγαίνει σε εστιατόρια. Κάτι κάνουν όλοι αυτοί και μπαινοβγαίνουν σκεφτόμαστε…

Γευσιγνωσία κάνουν, γευσιγνωσία mole poblano, απ’ το ένα εστιατόριο στο άλλο όλοι mole poblano… Παραδοσιακή μεξικάνικη συνταγή τής Πουέμπλα… Κοτόπουλο με πικρή σοκολάτα!

Και μια τεκίλα por favor…

Δείπνο. Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό κι αναχωρούμε για τη θρυλική πρωτεύουσα… Πάμε για μια εμπειρία εκπληκτικών εικόνων και αισθήσεων. Φύγαμε για το Mexico City…

Στην πορεία προς τα κει, θα κάνουμε κάτι εκπληκτικό. Θα αγναντέψουμε τον ήλιο στο σημείο που κάποτε θεοποιήθηκε.

Άφιξη και στάση στην Τσολούλα!!! Στον τόπο με την μεγαλύτερη πυραμίδα στον κόσμο! Ναι δεν βρίσκεται στην Αίγυπτο, όγκος διπλάσιος από εκείνη τής Γκίζας, στην περιοχή τής Πουέμπλα βρίσκεται η μεγαλύτερη πυραμίδα στον κόσμο και μετράει τουλάχιστον 2.300 χρόνια παρελθόντος! Μυστική και μυστηριώδης ακόμα και για μας που αυτή τη στιγμή πατάμε πάνω της. Για αιώνες, κανείς δεν ήξερε πως πατούσε κι αντίκρυζε τη μεγαλύτερη πυραμίδα του κόσμου!

Θα φωτογραφήσουμε και θα φωτογραφηθούμε. Τον εαυτό μας αλλά και τη μοναδική ατμόσφαιρα καθώς στο βάθος ο Ήλιος υψώνεται ανάμεσα σε δυο ηφαίστεια!!! Ο Πολεμιστής και η Πριγκίπισσα, έτσι λέει ο μύθος!

Το ηφαίστειο Ποποκατέπελτ!

Ο Ήλιος.

Και το ηφαίστειο Ιζτακσίουατλ!

Κι ύστερα αναχωρούμε οριστικά για την πρωτεύουσα… Για την πόλη τής Φρίντα…

Θα πάμε πρώτα στο ξενοδοχείο μας. Από την αρχή κιόλας, από την πρώτη-πρώτη μέρα σ’ αυτή την πόλη, θ’ αρχίσουμε να οικοδομούμε σχέσεις και κορυφώσεις. Για τις επόμενες 4 νύχτες αυτή θα είναι η βάση για μια σειρά από σπουδαία βιώματα. Παίρνουμε τα δωμάτιά μας και κατεβαίνουμε για μια πρώτη βόλτα στην πρωτεύουσα. Απίστευτη χώρα, εκπληκτικές αντιθέσεις, πάμφτωχοι και πάμπλουτοι αλλά η μουσική παντού και η τεκίλα ρέει και δω...

Μέσα στο μυαλό μας, 12 Μαριάτσι μας έχουν στήσει ενέδρα και μας πλησιάζουν...

Δείπνο και Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό κι αμέσως ξεκινάμε μια ξενάγηση που θα πάρει περίοπτη θέση στη Μνήμη και στην Καρδιά. Και μόνο η επίσκεψη στο περίφημο Ανθρωπολογικό Μουσείο τής Πόλης του Μεξικού θα μπορούσε να δώσει την αίσθηση του ολόκληρου αλλά…

Αλλά και τί δεν έχει η σημερινή ξενάγηση στην πρωτεύουσα!

Ξεκινάμε με μια όαση, πάμε ως το πάρκο Τσαπούλτεπέκ, εκεί είχαν τοποθετήσει τον Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό κι απ’ το παλάτι του εκεί έκανε το ρόλο που του είχε επιφυλάξει η Ιστορία μέχρι την εκτέλεσή του στο Κερέταρο. Θα πάρουμε την περίφημη λεωφόρο Reforma και μέχρι να φτάσουμε στο εντυπωσιακό πάρκο, θα βομβαρδίζονται τα μάτια μας δεξιά κι αριστερά από εντυπωσιακά μνημεία… νά ο Άγγελος τής Ανεξαρτησίας, νά και το Μνημείο τής Επανάστασης, νά και το Αμφιθέατρο της Μουσικής, νά και το «Κίτρινο Άλογο»…

Και είμαστε μπροστά ίσως στο πιο σημαντικό απ’ όλα… μπροστά στο Μνημείο των Μικρών Ηρώων…  Μνημείο αφιερωμένο στα μικρά παιδιά που πολέμησαν εναντίον των Αμερικανών.

Είναι εκεί που συνειδητοποιείς πως έφτασες στο Πάρκο Τσαπουλτσεπέκ, το πιο όμορφο πάρκο στην Πόλη του Μεξικού! Γύρω μας, σα φρουροί του πρασίνου άλλα τόσα αξιόλογα μνημεία και μουσεία…το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Κάστρο Chapultepec και το σημαντικότερο όλων… Το Μουσείο Ανθρωπολογίας!

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη στιγμή τής σημερινής ξενάγησης: η επίσκεψή μας στο ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ!

Κορυφαίο παγκοσμίως και οι άνθρωποι τής Melodrakma  χαίρονται ιδιαίτερα που θα προσφέρουν αυτή τη μοναδική περιήγηση-ξενάγηση σ’ αυτό το μουσείο!

Ολόκληρος ο Προ-Κολομβιανός Κόσμος εδώ μέσα και για μας σπουδαία ευκαιρία για μια εμπεριστατωμένη σύνθεση όλων όσων είδαμε και βιώσαμε ως τώρα σ’ αυτό το ταξίδι. Αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία, πυραμίδες, βωμοί και προσευχές αιώνων θα μπουν σε τάξη μέσα μας μέσω αυτής τής αξέχαστης ξενάγησης! Η θεά Xochipilli μοιράζει καλαμπόκι στους αιώνιους φτωχούς και οι αιώνες κυλούν πάνω απ’ την «Πέτρα του Ήλιου», το περίφημο ημερολόγιο των Αζτέκων!

Είναι ο εθνικός θησαυρός, είναι ένα σύμβολο ταυτότητας αυτό το μουσείο και συγχρόνως ένα κορυφαίο επιστημονικό επίτευγμα.

Όταν τελειώσουμε και βγούμε, η αίσθηση θα είναι εκείνη του Ωραίου και του Ολόκληρου.

Έξω απ’ το Μουσείο καλλιτέχνες του δρόμου και ακροβάτες κερδίζουν τη ζωή… όπως μπορεί ο καθένας.

Voleadores κρέμονται από σχοινιά πάνω απ’ τα κεφάλια μας, υπερθέαμα μέσα και έξω απ’ το μουσείο αυτό, όλα παίρνουν τη θέση τους στις Μελλοντικές μας Μνήμες.

Πάμε τώρα στο Πάρκο Αλαμέδα, άλλη μια εντυπωσιακή τεράστια όαση στο κέντρο τής πόλης! Ξαφνικά όλα καταπράσινα γύρω κι ανάμεσα στα δέντρα σιντριβάνια και αγάλματα που χαμογελούν «σε αθέατα αίτια χαράς».

Κι ύστερα στο Σόκαλο, την Πλατεία Ανεξαρτησίας αλλιώς, την κεντρική πλατεία τής πρωτεύουσας, εκεί όπου συμβαίνουν ΟΛΑ!  Εκεί βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός, πίσω του  το Τέμπλο Μαγιόρ των Αζτέκων, μέρος τής Πόλης σήμερα, μια πόλης που σήμερα επιχειρούμε να αποκωδικοποιήσουμε και να νιώσουμε.

Συνεχίζουμε…

Νά ο πύργος Latinoamericano!!!!!!!! Σαν ένα τεράστιο σπαθί καρφωμένο στην καρδιά τής πόλης του Μεξικού! Σαν παρατηρητήριο του αρμονικού χάους… Είναι ο ψηλότερος ουρανοξύστης εκτός Ηνωμένων Πολιτειών!

Συνεχίζουμε…

Να και το κτήριο αυτό μπροστά μας που μοιάζει με την όπερα Γκαρνιέ του Παρισιού, είναι το μουσείο Καλών Τεχνών για το οποίο η Melodrakma έχει κανονίσει μια έκπληξη δώρο!

Το Μεξικό δεν είναι μόνον η αρχαία του υπόσταση, οι Αζτέκοι και οι Μάγιας, οι Τολτέκοι, οι Ολμέκοι, οι Ζαποτέκοι και οι Τεοτιχουακανοί. Το Μεξικό δεν είναι απλά ένα τεράστιο καπέλο, μια τεκίλα και μια κιθάρα, κάτι μυθικοί έμποροι κοκαΐνης με το καρτέλ τους ο καθένας...

[mkdf_separator]

Έχει τη δική του συνεισφορά στο σύγχρονο κόσμο και στην τέχνη το Μεξικό κι αυτό θα επιχειρήσουμε να ψηλαφίσουμε σήμερα μεταξύ άλλων. Τον David Alfaro Siqueiros,  τον José Clemente Orozco, τον Diego Rivera κι ό,τι άφησε η Τέχνη τους στην πρωτεύουσα του Μεξικού. «Los Tres Grandes», «Οι Τρεις Μεγάλοι» έτσι είναι γνωστοί οι τρεις καλλιτέχνες κι ανάμεσά τους, Μούσα Φρίντα.

Στο σημερινό μας εξονυχιστικό πέρασμα απ’  την πρωτεύουσα, θα εστιάσουμε επίσης σε σπουδαία κτήρια όπως το Palacio de Correos που στέκεται ως η αρτ ντεκό πινελιά τής πόλης, ένα αριστούργημα, το Μέγαρο των Κεραμικών, το Μουσείο Sumaya, το Μουσείο Τέχνης, μέσα του κρύβει από Ντα Βίντσι μέχρι Βαν Γκογκ για όποιον θέλει καθώς και τη μεγαλύτερη συλλογή γλυπτών του Ροντέν εκτός Γαλλίας…  αλλά και μόνο απ’ την εξωτερική του όψη του κτιρίου, καταλαβαίνει κανείς πως το Μεξικό έχει και σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα! Η Πόλη τού Μεξικού είναι σε παγκόσμιο επίπεδο από τις πόλεις που σφύζουν από μουσεία και αίθουσες Τέχνης.

που το σχεδιάσαμε ειδικά. Θα κάνουμε αυτό που στο Μεξικό λέγεται Murallismo! Φημίζεται αυτή η πόλη για τις τοιχογραφίες της, είναι ο τρόπος που εκφράστηκαν σπουδαία παιδιά της όπως «Οι Τρεις Μεγάλοι». Στο Παλάθιο Ναθιονάλ μεταξύ άλλων βρίσκονται τα murales του Ριβέρα, τα έργα του εκείνα όπου απεικονίζει την Ιστορία του Μεξικού, χρώμα και Ιστορία παντού από τα χέρια του συζύγου τής Φρίντα. Από κει, θα κινηθούμε προς την περίφημη σχολή τοιχογραφιών San Ildefonso! Από τοιχογραφία σε τοιχογραφία, από ιστορία σε ιστορία, θα κάνουμε ένα ειδικό «ταξίδι» μέσα στην πόλη, μια ειδική ξενάγηση για να νιώσουμε για λίγες ώρες κομμάτι τής Ιστορίας της. Αν κάτι πάρει απ’ την καρδιά μας θα έχουμε γίνει κομμάτι τής Ιστορίας αυτής τής πόλης.

Κι ύστερα…

Κι ύστερα θα είναι απόγευμα και θα δώσουμε χρόνο για ψώνια, για καφέ, για μια μπύρα μεξικάνικη, για ένα τάκος αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως απ’ αυτή τη χώρα πρέπει να κρατήσουμε μουσική στην καρδιά.

Μουσική.

Μια tequila ακόμα por favor.

Δείπνο και Διανυκτέρευση.

Αφύπνιση, πρωινό και άλλη μια έξοχη μέρα ξεκινάει. Ένα θρησκευτικό δίπολο μέσα μας. Σα μια απόπειρα συγκριτικής ανάλυσης δυο κόσμων: του χριστιανικού και του παγανιστικού. Δυο σύμπαντα που συνυπάρχουν, απ’ τη μία, του Θεού Ήλιου και τής Θεάς Σελήνης, του Χριστού και τής Παναγίας που θα κλείσουν τη μέρα μας από την άλλη.

Ξεκινάμε μετά το πρωινό για μια σπουδαία εκδρομή!

Πάμε στην Τεοτιχουακάν!

Πάμε στην πόλη που σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες κάποτε ήταν η μεγαλύτερη σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο!

Teotihuacan: τί θα πει αυτό;

«Ο τόπος όπου γεννήθηκαν οι θεοί!»

ή

«η πόλη όπου οι άνθρωποι γίνονται θεοί»!

Εδώ θα ξεναγηθούμε σήμερα. Σε τόπο τόσο σημαντικό! Σ’ αυτό το σημείο πίστευαν οι Αζτέκοι πως έπιασαν δουλειά οι θεοί και δημιούργησαν το σύμπαν.

Η κεντρική λεωφόρος, η Οδός των Νεκρών, ο Ναός του Ήλιου, ο Ναός του Φεγγαριού, η Πυραμίδα του Κετζαλκοάτλ, του Φτερωτού Φιδιού, το υπόγειο τούνελ των 2.000 ετών, η θρυλούμενη υπόγεια πολιτεία…

Ποιοι έφτιαξαν αυτά τα μεγαλοπρεπή οικοδομήματα;

Από ποιους κατοικούνταν;

Ήταν όντως το πρώτο πολυεθνικό κράτος τής Ιστορίας;

Ασύλληπτες έννοιες, «ενεργειακά τούνελ» μέσω των οποίων μπορούσε κανείς να ταξιδέψει σε άλλους χωροχρόνους, αυτό πίστευαν τουλάχιστον, μυήσεις μέσα από ανείπωτες τελετές, το αστρικό και το φυσικό σώμα του ανθρώπου, η δίψα του μυαλού να κατανοήσει πράματα πέραν των απτών, η τάση της φύσης μας να φτιάχνει μύθους άλλων κόσμων και να τους πιστεύει, μύηση, η τράνσιτ, η κατάσταση του μυαλού επιτρέπει άλλα ταξίδια, κοσμοναύτες σήμερα, ψυχοναύτες κάποτε, από την Ελευσίνα ως την Τεοτιχουακάν το σώμα βαρίδιο αλλά η ψυχή είναι φτερωτή και διψάει για άλλους κόσμους…

Εκπληκτική η θέα όλων γύρω μας!

Η Πυραμίδα σα γιγαντιαία μάνα που βγήκε να φωνάξει τα παιδιά της, είναι ώρα να μαζευτούν στο σπίτι τώρα…

Σπουδαία η τροφή για το πνεύμα μας η σημερινή!

Χρόνος ελεύθερος για να φάμε κάτι πρόχειρο και θα μπούμε στο Mercado de Artesanias, απίθανη ατμόσφαιρα τής ντόπιας αγοράς, χρώματα, χειροτεχνίες, κεριά για τους νεκρούς, μεζέδες και μπύρες για τους ζωντανούς,  γέλια ανθρώπων που δεν έχουν την πολυτέλεια μεταφυσικής αγωνίας γιατί η ύπαρξή τους αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα πιο σημαντικό ακόμα: τής επιβίωσης, να ‘χουν κάτι στα χέρια τους όταν γυρίσουν σπίτι, κάτι να μην κοιμηθούν πάλι τα παιδιά νηστικά. Το «αστρικό σώμα» εδώ δεν έχει καμιά θέση.

Επιστροφή στην πραγματικότητα. Απ’ τον Αρχαίο Παγανιστικό Κόσμο θα πάμε ως την Παναγία της Γουαδελούπης! Άλλο ιερότερο σημείο για τους απανταχού χριστιανούς ολόκληρης, ναι ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής δεν υπάρχει! Για τους βαθιά θρησκευόμενους, ίσως συμπληρώνει το τρίγωνο των σημαντικότερων τόπων προσκυνήματος τής Παναγίας μαζί με την Παναγία τής Λούρδης στη Γαλλία και την Παναγία τής  Φάτιμα στην Πορτογαλία!

Μια ταπεινή Παναγία κάποτε εδώ, κατέβηκε και μίλησε στη γλώσσα των Αζτέκων αντί να απαιτήσει απ’ τους ιθαγενείς να μάθουν ξένες γλώσσες αν θέλουν το καλό τους. Ούτε ισπανικά ούτε λατινικά, στη γλώσσα τους, σ’ αυτή που λέγαν τα παραμύθια για να κοιμίσουν τα παιδιά τους.

Οι θρύλοι στερεώνουν την πίστη σε όποιον το χρειάζεται και το θαύμα του 1531, φαίνεται πως είχε τέτοια δύναμη που ακόμα κι εμείς σήμερα, ένα γκρουπ ελληνικό θα πάμε ως εκεί.

Ετούτη εδώ η Παναγία, έγινε αφορμή υποταγής στους Ισπανούς αλλά και σύμβολο επανάστασης εναντίον τους. Όλα αυτά θα δούμε και θα κρυφοκοιτάξουμε πίσω απ’ όσα δε λέγονται κι ύστερα…

Σπουδαία μέρα και ολόκληρη.

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, ξεκούραση, δείπνο και διανυκτέρευση

Αφύπνιση, πρωινό και συνειδητοποίηση ότι βρισκόμαστε στην πόλη που γέννησε και μεγάλωσε τη γυναίκα που σύμβολο και λόγκο σχεδόν της πατρίδας της. Βρισκόμαστε στην πόλη τής διασημότερης μεξικανής. Τον διασημότερο άνθρωπο από το Μεξικό ανεξαιρέτως φύλου. Βρισκόμαστε στην πόλη τής γυναίκας που είχε αρχίσει να παίρνει μυθικές διαστάσεις στο μυαλό και στην επιθυμία τής ψυχής να τη γνωρίσει.

Σήμερα, θα τα δούμε όλα με τα μάτια τής Φρίντα και θα εστιάσουμε σε κείνη και στην εποχή της.

Οδεύουμε προς το τέλος τής επαφής μας με την πρωτεύουσα και όσα την περιβάλλουν και είναι ώρα για μια πρώτη κορύφωση. Είδαμε κτίρια που πεντακάθαρα μιλούν για το παρελθόν τής πρωτεύουσας του Μεξικού, είδαμε κι ένα σωρό άλλα σύγχρονης αισθητικής που μιλάνε για παρόν και για μέλλον, είδαμε πάρκα, είδαμε ένα απ’ τα σπουδαιότερα Μουσεία του Κόσμου, πυραμίδες μέσα κι έξω μας, ο ήλιος κι η σελήνη μαζί, χέρι-χέρι στο δάσος των χρωμάτων… Τώρα είναι ώρα για κάτι εντελώς διαφορετικό. Θα απομακρυνθούμε λίγο από το κέντρο και θα κινηθούμε προς δυο από τις πιο γραφικές συνοικίες, την Κογιουακάν και την Σαν Άνχελ. Σα δυο χωριουδάκια, η Κογιουακάν μάλιστα ευλογήθηκε απ’ την Ιστορία και μπορεί να καμαρώνει πως εκεί βρίσκεται το «CasAzul», το «Μπλε Σπίτι», το Σπίτι και Μουσείο Frida Kahlo!

Επίσκεψη!

Περιήγηση τής ψυχής αυτή η ξενάγηση.

Έστω για λίγο θα μπούμε στον κόσμο τής Φρίντα.

Με όλα όσα αυτό σημαίνει. Καλύτερα χωρίς λόγια. Καλύτερα να αφεθούν όλα στο εκεί βίωμα. Στον καθρέφτη πάνω απ’ το κρεβάτι της. Στο παιδικό καρεκλάκι που κάποτε της χάρισε ο πατέρας της. Στο τελευταίο της έργο με χαραγμένη πάνω στο κατακόκκινο καρπούζι τη φράση-ύμνο στη ζωή: «Viva la Vida»! Ζήτω η ζωή και ζήτω οι άνθρωποι που την αγαπούν και την υμνούν παρά τις όποιες  αλλεπάλληλες τραγωδίες τους επιφύλασσε.

Το Μπλε Σπίτι, ο κήπος, το υπνοδωμάτιο, το νεκρικό κρεβάτι, το παιδικό καρεκλάκι, ο Ντιέγκο Ριβέρα, η ζωγραφική, η πολιτική, τα νιάτα, τα όνειρα … «Viva la Vida»!

Κι ύστερα θα πάμε λίγο πιο κει απ’ το CasAzul. Χρόνος για καφέ και ψώνια στη Κογιουακάν. Εδώ, στη γειτονιά τής Φρίντα, κάποιοι κάθονται για καφέ κι άλλοι πάνε να επισκεφτούν το μικρό σπίτι-μουσείο όπου δολοφονήθηκε ο  Лев Дави́дович Тро́цкий δηλαδή ο Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρονστέιν Λέων Τρότσκι.

«Viva la Vida»! έγραψε η Φρίντα στο τελευταίο έργο της ζωής της, «Η Ζωή είναι Ωραία» έγραψε στις σημειώσεις του ο Τρότσκι την τελευταία μέρα της ζωής του ανυποψίαστος για το τέλος που είχε πια φτάσει τόσο κοντά.

Άλλη μια σπουδαία αφορμή για πολλά. Σαν παγοκόφτης  κάποιες στιγμές τής Ιστορίας. Είναι πραγματικά σπουδαία αφορμή για πολλά η συνάντηση τής Τέχνης με την Πολιτική!

Στιγμή αξέχαστη, κορυφαία στιγμή η συνάντηση με την Ιστορία και τη χαρά!

Ύστερα επιστροφή στο ξενοδοχείο, χρόνος για ξεκούραση δείπνο.

Τελευταία βραδιά…

Μετά από τέτοια μέρα, η νύχτα δεν πρέπει να είναι κατώτερη και δη όταν είναι η τελευταία. Τελευταία νύχτα ενός σπουδαίου ταξιδιού.

Ένα ποτό και μουσική για φινάλε...  Ακολουθείστε… Όποιος θέλει ας ακολουθήσει…

Μόνο στο σινεμά νομίζαμε πως γίνονται αυτά… Απίθανο αυτό που συμβαίνει γύρω μας… μπροστά στα μάτια μας, μέσα στην ψυχή μας…

Τελευταία έξοδος.

Τελευταία βραδιά.

«Με ρωτάει ο καιρός από πού θέλω να περάσει, πού τονίζομαι: στο γέρνω ή στο γερνώ»

ΟΛΟΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ!

Επιστροφή στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση. Καληνύχτα.

Αφύπνιση, πρωινό με χαλαρότητα, είναι το τελευταίο πρωινό μας στο Μεξικό, τίποτα δε μας βιάζει, η πτήση μας είναι βραδινή κι έτσι έχουμε την πολυτέλεια να δώσουμε νόημα και σε τούτη την τελευταία μέρα.

Για φινάλε αυτής της σπουδαίας μέρας αποφασίσαμε μια αίσθηση χαράς. Χαράς και νερού, νερό που είναι η ζωή, «Ζήτω η ζωή», «Η ζωή είναι ωραία»…

Θα πάμε στα κανάλια τής πόλης του Μεξικού, θα πάμε στο Σοτσιμίλκο, θα πάρουμε τις παράξενες γόνδολες με τους Αζτέκους γονδολιέρηδες, θα πλεύσουμε κάτω από κλαίουσες ιτιές, δίπλα μας θα πλέουν υπαίθριοι μουσικοί με τεράστια σομπρέρο, τα χείλη θα ψιθυρίζουν στίχους που δεν ξέρουν αλλά η χαρά θα είναι οδηγός κι όταν χαίρεται η ψυχή τραγουδάει ακόμα και τραγούδια που δεν άκουσε ποτέ μέσα στην ομορφιά των καναλιών του Σοτσιμίλκο.

Επιστρέφουμε στο ιστορικό κέντρο τής πόλης. Χρόνος για ψώνια, για καφέ, για μια μπύρα μεξικάνικη, για ένα τάκος τελευταίο, μια τελευταία τεκίλα κι ύστερα θα πάρουμε το δρόμο προς το αεροδρόμιο.

Τέλος.

Σήμερα τελειώνει ένα σπουδαίο ταξίδι, κλείνει ένας κύκλος εκκρεμότητας μέσα μας, μιας υπόσχεσης στον εαυτό μας.

Απ’ τη μία υποσχεθήκαμε να πάμε μια μέρα σ’ αυτή τη θρυλική χώρα. Κι είπαμε επιπλέον, ψιθυριστά, ν’ αξιωθούμε να πάμε και να πάμε και καλά. Να τη δούμε με ματιά ποιητική…

Κι ευτυχήσαμε και τα δυο να γίνουν.

Απ’ την άλλη συνδυάσαμε ξεκούραση, διακοπές στη μεξικανική ριβιέρα με ταξίδι πολιτιστικό!

Τι πιο ολοκληρωμένη αίσθηση!

Απολαύσαμε την αγκαλιά των Αζτέκων, τη θάλασσα και τα όνειρα των Μάγια, την τροπική φύση, τα εκπληκτικά χρώματα, τη χαρά τής ζωής, απολαύσαμε την ευκαιρία που μας έδωσε η ζωή να μπορούμε να προσφέρουμε όλα αυτά στον εαυτό μας.

Πτήση  για Αθήνα μέσω ενδιάμεσου σταθμού.

Αυτό ήταν το «Καρτέλ της Φρίντα»

Αυτό είναι!

Ένας ιστορικός χώρος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ένα Φέουδο γεμάτο ερείπια προγόνων και όνειρα μελλοντικής σποράς. Τα χρώματα των κοραλλιών της Καραϊβικής, το ροζ της λίμνης, το κίτρινο της αγωνίας των φτωχών για το αν θα ‘χουν το βράδυ κάτι στο τραπέζι, το πράσινο της ελπίδας, το κόκκινο της ανατολής και της δύσης του ήλιου, το ασημί του φεγγαριού,  το λευκό τής κοκαΐνης και το μαύρο του πένθους τής ημέρας των νεκρών. Είναι ο Ναός των Μάγια απέναντι στην πυραμίδα των Αζτέκων. Είναι οι Μαριάτσι με τις κιθάρες τους και τα εύθυμα τραγούδια αλλά και οι χήρες με τα μοιρολόγια τους στο σύνορα με τις ΗΠΑ. Είναι οι άνθρωποι και τα όνειρα τους. Είναι όσοι ξεκίνησαν για το αμερικανικό όνειρο και δεν έφτασαν ποτέ. Είναι όσοι κατόρθωσαν να φτάσουν και ξέχασαν πως πίσω τους άφησαν οικογένεια.

Είναι η ίδια η Φρίντα με τη μοναδικότητα τής ζωής και τής Τέχνης της. Ποτέ μια γυναίκα δεν έγινε λογότυπο μιας χώρας ολόκληρης. «Το καρτέλ της Φρίντα» κάνει μπίζνες, Εμπόριο Χρωμάτων, εμπόριο μοναδικών αισθημάτων κι άνοιξε τώρα δουλειές και με μας, με το Μέσα μας.

«Viva la Vida»

Ταξίδι επιστροφής.

Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη.