Ένα 5ήμερο στην Κωνσταντινούπολη.
Ένα 5ήμερο και 1100 χρόνια.
4-8 Δεκεμβρίου
[mkdf_separator]
Πληροφορίες/κρατήσεις: 210 524 1960
groups@melodrakma.com
travel@melodrakma.com
[mkdf_separator]
Hayat Güzel: Η ζωή είναι Ωραία
[mkdf_separator]
ΤΟ ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
[mkdf_separator]
1η ΜΕΡΑ: Αθήνα – Καντίκιοϊ – Αρχαία Χαλκηδόνα – Ταξίμ
Συγκέντρωση στο αεροδρόμιο Ελ Βενιζέλος και πτήση για την Πόλη.
Δεν προλάβαμε να ασφαλίσουμε τη ζώνη της χρονομηχανής κι είμαστε κιόλας παντού… το να είσαι στην Πόλη είναι σα να είσαι παντού ώσπου η φωνή ενός μουεζίνη βάζει τάξη στην ομορφιά τους χάους και ξεκαθαρίζει το «ποιος κάνει κουμάντο σ’ αυτόν τον τόπο».
Είμαστε στο λεωφορείο, μουσική και λόγος καλωσορίσματος, νερό παντού και δίψα να κατακτηθεί η καρδιά μας απ’ αυτήν εδώ την Πόλη!
[mkdf_separator]
Απ’ το παράθυρο του λεωφορείου ήδη ξεπροβάλουν ίντριγκες και πάθη, έρωτες στα χαρέμια, στους δρόμους, στα τζαμιά πίσω απ’ τα σκυμμένα βλέμματα…
[mkdf_separator]
Το κεφάλι και το βλέμμα γέρνει στο παράθυρο του λεωφορείου καθώς η μουσική κάνει τη δουλειά της σκάβοντας στην ψυχή. Το μυαλό σπάει το φράγμα του ήχου, του χρόνου και του χώρου… Σ’ αυτή την έσω πορεία, παντού γύρω μας ρωμαίικες εκκλησίες, μέσα μας χτίζεται μια άλλη γεωγραφία, χτίζεται η Ανθρωπογραφία τής Μνήμης.
Νά, κοντά στην πύλη της Ανδριανούπολης, οι Ηπειρώτες του Αη Γιώργη.
Γύρω από την Αγ Παρασκευή, στο Πικρίδιο, οι Κουταλιανοί της Προποντίδας.
Οι κοντινοί χτιστάδες στους Αγ. Θεοδώρους.
Οι Χιώτες έμποροι και ναυτικοί στα πόδια μας, στο Γαλατά, γύρω από τον Αη Γιάννη αλλά και στα «Λεμονάδικα» του Κεράτιου και στα Ταταύλα, μαζί με τους Μανιάτες τουλουμπατζήδες, τους πυροσβέστες του κάποτε…
Οι υπόλοιποι Λάκωνες μαζί με τους Κεφαλλονίτες γύρω από το ναό του Σωτήρος Χριστού.
Στο Γαλατά, γύρω από τον Αη Νικόλα επίσης, οι εύποροι Ρωμιοί από το Ικόνιο αλλά και οι Ευρυτάνες παντοπώλες που έκρυβαν στα υπόγειά κρασιά και οινοπνεύματα.
Δυτικά από τα ελληνοαρμένικα Ψαμάθια, γύρω από τον Αγ. Κωνσταντίνο, οι Καππαδόκες Καραμανλήδες.
Κι οι άλλοι Έλληνες από την Ανατολή στο Έξι Μάρμαρα.
Οι Μυτιληνιοί με τους Κυζικηνούς στο ελληνοαρμένικο Κοντοσκάλι για να είναι κοντά στις δουλειές τους στην Κλειστή Αγορά.
Δωδεκανήσιοι, Νυσίροι βαρκάρηδες, Σύμιοι και Καλύμνιοι σφουγγαράδες στην ψαραγορά του Γαλατά.
[mkdf_separator]
Ο Θεός που λέγεται Μυαλό, χτίζει και γκρεμίζει ακατάπαυστα, βλέπει και ακούει γύρω του ό,τι θέλει η Ανθρωπογραφία τής Μνημης σα μεσαιωνική ταπισερί ξεδιπλώνεται μέσα σ’ ένα τουριστικό λεωφορείο.
Παντού ακούγονται ρωμαίικα, γλώσσα των συντεχνιών και του εμπορίου. Η κλεψύδρα τρέχει…
[mkdf_separator]
- Η μεγάλη πυρκαγιά στο Σταυροδρόμι…. Το Πέραν ξανακτίζεται.
- Ο υπόγειος οδοντωτός σιδηρόδρομος, το τούνελ και η πλωτή γέφυρα που συνδέει το Γαλατά με το Εμινονού.
1888 . Το θρυλικό Orient Express συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Ευρώπη.
- 100.000 ψυχές, δηλαδή το 80% του πληθυσμού των μειονοτικών ομάδων σε Τοπχανέ, Πέραν και Γαλατά είναι Ρωμιοί κι η προοδευτική ελληνική αστική τάξη ξεκινά το εξευρωπαϊσμό της πόλης…
[mkdf_separator]
Ένας Μουεζίνης διακόπτει το έσω πορεία…
[mkdf_separator]
Είμαστε πάλι όλοι μαζί, σε 5ήμερο ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, μόλις φθάσαμε, είμαστε στο λεωφορείο, ναι αυτό είναι το μόνο σίγουρο, πριν λίγο προσγειωθήκαμε και η Βασιλεύουσα μας υποδέχεται με τα επίσημά της, κάνει τις γέφυρες λαιμό, φοράει διαμάντια-φώτα που θ’ ανάψουν το βράδυ σχεδόν προς τιμήν μας.
[mkdf_separator]
Στο στήθος, ακριβώς πάνω απ’ το μέρος τής καρδιάς φοράει «ιστορίες», θησαυρούς αμύθητης αξίας, λες και θέλει σώνει και καλά να προκαλέσει, να ξυπνήσει τον πόθο επίδοξων κατακτητών.
[mkdf_separator]
Στη μέση φόρεσε για ζώνη τα τείχη της, για να την προστατεύουν κι ας μην ξέρει ποιοι είναι πλέον φίλοι και ποιοι εχθροί. Τείχη φόρεσε και στο λαιμό για περιδέραιο, τείχη, πύργους… Τείχη μονά, διπλά και τρίδιπλα, τείχη με τάφρους και πύλες, εκκλησιές και σχολεία, χωριά ολόκληρα μες στην Πόλη, χωριά συνώνυμα αυτοθυσίας.
[mkdf_separator]
Στέκονται όλα σθεναρά, μετρούν το Χρόνο, τείχη-κλεψύδρα, τείχη-χωροφύλακας, ορίζουν και χωρίζουν το νέο απ’ το παλιό, χιλιόμετρα χιλιετίας, χιλιόμετρα ιστοριών, παιδιά τής αλήθειας μερικά κι άλλα παιδιά κάποιου θρύλου, όλα μαζί σκουλαρίκια αρχόντισσας.
[mkdf_separator]
Το ουράνιο τόξο ανέλαβε ρόλο τοπογράφου, μετράει πόσες ιστορίες δε γράφτηκαν και δεν ειπώθηκαν απ’ το Γεντί Κουλέ μέχρι την Παναγιά των Βλαχερνών… πόσες ανείπωτες ιστορίες…
[mkdf_separator]
Ούννοι, Άβαροι, Σλάβοι, Βούλγαροι, Σαρακηνοί,…
1100 χρόνια άγρυπνα έπνιγε στα νερά της τον πόθο των κατακτητών να την κάνουν δικιά τους…
Μονάχα δυο φορές δεν τα κατάφερε…
Σταυροφόροι και Μωάμεθ Πορθητής μόνο μπορούν να καυχηθούν πως μπήκαν στα σεντόνια της.
[mkdf_separator]
Άλλος ένας Μουεζίνης μας επαναφέρει στην πραγματικότητα, τάξη του χάους.
[mkdf_separator]
Κινούμαστε στη λεωφόρο τής Βαγδάτης, οδεύουμε προς το Καντίκιοϊ…
[mkdf_separator]
«…οι Έλληνες εκεί πίνουν μεγάλα ποτήρια νερό ασπρισμένο από το ρακί, το τοπικό αψέντι· οι μουσουλμάνοι πίνουν γουλιές γουλιές θολού καφέ· Φράγκοι, Έλληνες και Τούρκοι κάνουν, εν χορώ, το ροδόνερο μες στην κρυστάλλινη καράφα των ναργιλέδων να γουργουρίζει…
περσικές παντόφλες, καπνοσακούλες από τον Λίβανο, μεταξωτές εσάρπες της Προύσας με χρυσό και ασημένιο υφάδι, και κάποια από εκείνα τα ανατολίτικα κομψοτεχνήματα χωρίς τα οποία ένας ταξιδιώτης ερχόμενος από την Κωνσταντινούπολη δεν είναι ευπρόσδεκτος στο Παρίσι.[…].»
[mkdf_separator]
Άφιξη στο Καντίκιοϊ, στον τόπο της Fenerbahçe, στην Αρχαία Χαλκηδόνα! Ξενάγηση-περίπατος στα γραφικά στενά, στην αγορά μπαχαρικών, στην αγορά λαχανικών, στην αγορά των πάντων, υφάσματα και λουκούμια μαζί, μήλα και κοσμήματα… Απ’ την προβλήτα, στο παζάρι, στο δρόμο των παλαιοπωλών και των καλλιτεχνών πριν την οδό Bahariye. Εκεί ακριβώς συναντά η Δύση την Ανατολή, μια όπερα στην Ανατολή, η Όπερα Süreyya και λίγο πιο κάτω το αγαπημένο ιστορικό κτήριο όλων των φωτογράφων, ο σιδηροδρομικός σταθμός του Haydarpaşa, που κάποτε ήταν στάση στη γραμμή Βερολίνο- Βαγδάτη, σήμερα η Πύλη στους δρόμους της Ανατολής από κάθε άποψη…
[mkdf_separator]
Μυρωδιές έρχονται από παντού, χίλες μυρωδιές και χρώματα κι ένας μουεζίνης δίπλα σε μια εκκλησία…
Εδώ έγινε η Οικουμενική Σύνοδος για τον Μονοφυσιτισμό, εδώ έγινε και το θαύμα της Αγίας Ευφημίας…
[mkdf_separator]
Το μυαλό κάνει το δικό του θαύμα και οικοδομεί παρελθόν ολόκληρο… Παρελθόν μέσα σε διήγηση ξενάγησης…
[mkdf_separator]
Κι ύστερα χρόνος για του καθενός τη βόλτα και τη ματιά στη γειτονιά τού Καντίκιοϊ στην Αρχαία Χαλκηδόνα. .
[mkdf_separator]
Κάποιοι θέλουν πρώτα να εξερευνήσουν τα δρομάκια και να ψωνίσουν, άλλοι ήδη ονειρεύονται το επόμενο ταξίδι στα βάθη της Ανατολίας κι άλλοι πείνασαν κι αφέθηκαν στο ένστικτο τής όρασης και τής όσφρησης… κεμπάπ και κεφτεδάκια, şıhılmahşi (γεμιστά κολοκυθάκια από την περιοχή Kilis), mualle (στιφάδο μελιτζάνας και φακής με μελάσα ροδιού)…και yeşil erik tavası (στιφάδο πράσινου δαμάσκηνου)…
[mkdf_separator]
Κι ύστερα θ’ αφήσουμε πίσω μας την Ασία, θα πάρουμε το καραβάκι με προορισμό την ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, θα κατεβούμε στο Καμπατάς, δυο ήπειροι μπροστά στα μάτια μας, Ασία και Ευρώπη στα πόδια μας…
Η Πεντάλοφος του Κωνσταντίνου,
η Επτάλοφος του Θεοδοσίου,
Μεταφορά στο ξενοδοχείο. Παίρνουμε τα δωμάτιά μας…
Απ’ το παράθυρο φαίνονται κάτι παιδιά να ρουφάνε τη θάλασσα του Μαρμαρά κι ένα ποδήλατο διασχίζει τον Κεράτιο…
[mkdf_separator]
Χρόνος για ξεκούραση και αργά το απόγευμα προς βράδυ νυχτερινός περίπατος γύρω απ’ την Ταξίμ κι ύστερα χρόνος για δείπνο.
[mkdf_separator]
Διανυκτέρευση.
[mkdf_separator]
2η ΜΕΡΑ: Κλασική Πανοραμική ξενάγηση τής Πόλης & Κρουαζιέρα!
[mkdf_separator]
Πρωινό κι ό,τι πιο κλασικό μπορεί να κάνει κάποιος στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη μέρα που ξυπνάει εκεί. Να γνωρίσει όλα τα SOS, όλα τα σημαντικά σημεία τής πόλης και να ικανοποιήσει τις πιο αυτονόητες και κλασικές απαιτήσεις της καρδιάς και τής φαντασίας.
[mkdf_separator]
Φτάνουμε εκεί που η Πόλη μπορεί να σου διηγηθεί την ιστορία της μέσα σε μια μόλις μέρα: Ιππόδρομος, Βασιλική Κινστέρνα, Αγ. Σοφιά, Μπλέ τζαμί, Τοπ Καπί.
[mkdf_separator]
Μπροστά μας το μεγαλύτερο Μνημείο της χριστιανοσύνης, η Αγία Σοφία.
[mkdf_separator]
(…) «…το θεώρημα της χρυσής ύλης που διαλαλεί ότι το μη πεπερασμένο χάος μόνο με το πεπερασμένο της ύλης αποδείχνεται. Πότε η ελληνική ψυχή μου θα σμίξει σφιχτά με αυτή την ύλη, τη διαποτισμένη με δεκαπέντε αιώνων τραγικό ελληνικό μεγαλείο. Έτσι έσκυψα το κεφάλι στο πεπρωμένο. Και πήρα τον δρόμο της Αγιά Σοφιάς…»(…)
[mkdf_separator]
Στην είσοδο μας υποδέχεται ο Παντοκράτωρ « Εγώ ειμί το φως»…
[mkdf_separator]
Λόγος που γίνεται έργο, καταβύθιση σε Μεγαλείο, ασυναίσθητα κοιτάς στον ουρανό… Θεία Λειτουργία στον μέσα κόσμο κάποιων… Άλλοι απλά παρακολουθούν μια ξενάγηση…
40 παράθυρα στη βάση του τρούλου ρίχνουν θείο φως που λούζει 23.000 πιστούς κι εγώ, ο κάθε εγώ, μια ακόμα μικρή γυάλινη ψηφίδα που βάφεται χρυσή…
Πιο κει λευκά μάρμαρα από το Βόσπορο, πράσινα ποικιλόστικτα από τη Θεσσαλία, άλλα χρυσά υποκίτρινα από τη Λιβύη, ροδόχρωμα από τη Φρυγία και αλάβαστρο από την Αίγυπτο.
[mkdf_separator]
«Δόξα τω Θεώ τω καταξιώσαντι με τοιούτον έργον επιτελέσε. Νενίκηκα σε Σολομών».
[mkdf_separator]
Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ομαλό πέρασμα από το πνεύμα στην ύλη.
Λίγο πιο κει, κρυφά, σχεδόν μυστικά δυο Αρχάγγελοι δακρύζουν δίπλα στην Πλατυτέρα για τούτο το ακάνθινο-σιδερένιο στεφάνι που φόρεσαν στον τρούλο… Δάκρυα ρουμπινιών που στάζουν σαν τα κεριά που λείπουν…
[mkdf_separator]
Ξενάγηση σ’ έναν βεβηλωμένο θρύλο! Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μέσα σ’ ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονήματα τής Ιστορίας του Ανθρώπου.
Εδώ που στεκόμαστε τώρα τελέστηκε η τελευταία λειτουργία στις 29 Μαΐου 1453. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, αφού προσευχήθηκε μαζί με το λαό, ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη του κι έφυγε για τα τείχη, όπου έπεσε μαχόμενος.
[mkdf_separator]
Τις Στιγμές εκείνες, τις στιγμές του τέλους, τη Στιγμή ενός Τέλους μιας ολόκληρης εποχής ας το οικοδομήσει ο καθένας με το δικό του τρόπο κι ας είναι η επίσκεψη ετούτη αφορμή για ένα σωρό ενδοσκοπήσεις. Η Melodrakma θα βάλει τη δική της ματιά και αίσθηση.
[mkdf_separator]
Ύστερα θα επισκεφτούμε τον Βυζαντινό Ιππόδρομο, η ηχώ τής «Στάσης του Νίκα» θα πυροδοτήσει ιστορίες και θα γίνει αφορμή για τη δημιουργία ενός ιστορικού παζλ κι από κει, στο Βυζαντινό Υδραγωγείο, του Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού… Έργα θρύλων μπροστά στα μάτια μας γυμνά, απαιτούν ένδυμα ιστοριών…
[mkdf_separator]
Μια φορά κι ένα καιρό… όταν ο Κωνσταντίνος…
Κι αργότερα, όταν ο Ιουστινιανός…
[mkdf_separator]
Ιστορία στην ιστορία φτάνουμε στο θρυλικό Μπλε Τζαμί (Σουλτάναχμετ) κι από κει στο θρυλικότερο ακόμα το Τοπ καπί, το παλάτι των Σουλτάνων για πάνω από 300 χρόνια… Σημαντικότατο μουσείο ανεκτίμητων θησαυρών με θέα τη θάλασσα του Μαρμαρά. Επίσκεψη/ξενάγηση στο Τοπ-Καπί.
[mkdf_separator]
Μικρό διάλειμμα για να τσιμπήσουμε κάτι το μεσημέρι και το απόγευμα θα συνεχίσουμε με επίσκεψή στην φημισμένη Σκεπαστή Αγορά στο Καπαλί Τσαρσί με τα σχεδόν 5.000 μαγαζιά πια! Εκεί έστω και μόνο κοιτάζοντας κατευνάζεται το άγριο ένστικτο του «Αγνώστου Αγοραστή». Χρόνος για αγορές κι ύστερα πάμε να σβήσουμε τη μέρα μας με νερό μυθικό στο μυαλό. Μεταφορά στην αποβάθρα για μια κρουαζιέρα Στο Βόσπορο από Εμίνονου μέχρι τα Θεραπειά.
[mkdf_separator]
Καλώς να έρθει στη ζωή μας κάθε κρουαζιέρα αλλά ετούτη έχει έως μεταφυσική αξία για κάποιους.
Καθώς πλέουμε, το μυαλό αρχίζει πάλι τα δικά του…
Ο Βόσπορος γίνεται αγίασμα τής Παναγιάς τής Μπαλουκλώτισσας… κι η Παναγία εμφανίζεται στο κατάρτι… Λέγαν πως εγκατέλειψε την Πόλη, πως δεν άντεξε να βλέπει βιασμούς, πως πήρε τα μάτια της οριστικά μετά τα Σεπτεμβριανά του ’55… Χέρι-χέρι με την άλλη την Παναγιά, των Βλαχερνών, εκείνη που κάποτε μάζεψε το λαό κι όλοι μαζί, Θεοτόκος Στρατηγός, Παναγιά ανθρώπινη και άνθρωποι έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο, ευχαριστώντας για τα νικητήρια… δεν άντεξε κι αυτή να βλέπει αίσχη…
[mkdf_separator]
Η Παναγιά η Μπαλουκλώτισσα, η Παναγιά των Βλαχερνών, η Παναγιά τής Χώρας… Χάθηκε η αίσθηση της Παναγιάς στην Πόλη… Και να που τώρα που τώρα εμφανίζεται πάνω σε τούτο το κατάρτι του μυαλού…
[mkdf_separator]
Κυνηγημένες Παναγίες, σφραγισμένα χείλη, θαμμένος πόνος, όλα ένας υπαινιγμός και μια μνήμη… Είναι πολύ παράξενη αυτή η αίσθηση, σχεδόν εξωπραγματική… Σα να ‘χουμε όλοι μνήμες σε τούτη εδώ την πόλη, σαν ένα βίωμα προσωπικό τα κάνει όλα οικεία. Κανείς ανάμεσά μας δεν έχει ζήσει εδώ κι όμως, όλοι σαν κάτι να θυμόμαστε που μας πονάει.
[mkdf_separator]
Επιστροφή στο ξενοδοχείο χρόνος για δείπνο και διανυκτέρευση.
[mkdf_separator]
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά την μετατροπή της Αγιά Σοφιάς σε τζαμί, η ξενάγηση θα γίνει μόνο σε όποιον το επιθυμεί, οι άλλοι, όσοι δε θέλουν να την επισκεφτούν υπό τη νέα της υπόσταση, θα έχουν χρόνο για τον δεύτερο καφέ τής μέρας. Πάντως θα δώσουμε τη δυνατότητα για ξενάγηση στην μάλλον μεγαλύτερη συλλογική πληγή της χριστιανοσύνης.
[mkdf_separator]
3η ΜΕΡΑ: Πριγκηπόνησα – Πιερ Λοτί
[mkdf_separator]
Πρωινό και αναχώρηση για κάτι εξίσου θρυλικό. Στο μυαλό κάποιων τουλάχιστον.
Η Χάλκη με τη Θεολογική Σχολή και η Πρίγκηπος σήμερα…
Αφύπνιση, πρωινό και εκδρομή στα Πριγκηπόνησα…
[mkdf_separator]
Ήσυχοι δρόμοι, άμαξες, πολυτελείς βίλες, αρχίζουν να μιλούν πριν απ’ τον ξεναγό.. Μιλούν για ένα λαμπρό παρελθόν… Ούτε Ευρώπη ούτε Ασία… Με το παρελθόν των Ελλήνων έχει ταυτιστεί η ιστορία των νησιών…
[mkdf_separator]
Από καταφύγιο κατατρεγμένων και εξόριστων, από τόπος μοναχισμού και απόσυρσης απ’ τα εγκόσμια, τόπος αναψυχής αρχόντων και τουριστικός πια προορισμός.
Απ’ το σύμπλεγμα εννιά νησιών συνολικά, τέσσερα ξεχωρίζουν…
[mkdf_separator]
Η μισοξεχασμένη Πρώτη των Αρμενίων, η αρχόντισσα Αντιγόνη με τα εκπληκτικά εξοχικά, η πασίγνωστη Πρίγκηπος, το Büyükada στα τουρκικά, Μεγάλο Νησί δηλαδή και η περίφημη Χάλκη.
[mkdf_separator]
Πρώτη Στάση στην τελευταία.
[mkdf_separator]
Ποιος δεν έχει ακούσει για τη Χάλκη και δη για τη Θεολογική Σχολή της, την πάλαι ποτέ επίσημη Ιερατική Σχολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου που πάει πίσω στο χρόνο μέχρι τον Μεγάλο Φώτιο.
Βρισκόμαστε στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας στο λόφο της Ελπίδας.
Όσο κι αν τη χτύπησε κι αυτή το βίαιο κλείσιμό της κάποτε από το Τουρκικό Κράτος, δεν έχει χαθεί η λάμψη της στη φαντασία και την προσδοκία των ανθρώπων που βλέπουν το παρελθόν όχι απλά ως χρόνο αλλά και ως χώρο πνευματικής δημιουργίας και τόπο καταγωγής ιδεών.
[mkdf_separator]
Πως να μη σταθεί κανείς με δέος εδώ… Ειδικά μπρος στην τεράστια ιστορική βιβλιοθήκη τής Σχολής που στον κόσμο όλο θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες με περγαμηνές και παλαίτυπα.
[mkdf_separator]
Και μετά τη Χάλκη, στην Πρίγκηπο.
[mkdf_separator]
Εδώ βρίσκεται, ο Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς, άλλη μια σπουδαία στιγμή του Χριστιανισμού που όμως τη λάβωσαν οι πυρκαγιές κι ο χρόνος…
Και λίγο πιο κει το περίφημο Ορφανοτροφείο του Πριγκήπου, το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο τής Ευρώπης ολόκληρης, αν εδώ που πατάμε είναι Ευρώπη… Αξιοθρήνητο μεγαλείο…
Σε άσχημη κατάσταση και μη επισκέψιμο άλλο ένα κόσμημα αλλά αφορμή για ένα σωρό σκέψεις και ιστορίες…
[mkdf_separator]
Εδώ στην Πρίγκηπο θα έχουμε χρόνο για φαγητό, κι όποιος θέλει, παίρνει άμαξα και κάνει το γύρω του νησιού.
[mkdf_separator]
Και μετά το γεύμα…
Επιστροφή στην Πόλη αλλά δεν τέλειωσε η επαφή μας με τα κοσμήματά της. Μεταφορά στον λόφο Πιερ Λοτί.
Ελεύθερος χρόνος εκεί για απίθανη ομορφιά, εκπληκτική θέα προς τον Κεράτιο Κόλπο, χρόνος για ομορφιά για καφέ, για τσάι αλλά πάνω απ’ όλα λεμονάδα. Λεμονάδα και μια γεύση στιφή στο στόμα για πολλά….
[mkdf_separator]
Επιστροφή στο ξενοδοχείο. Χρόνος για δείπνο και διανυκτέρευση.
[mkdf_separator]
4η ΜΕΡΑ: Μουσεία και Αιγυπτιακή Αγορά -Περιστροφές και Δείπνο
[mkdf_separator]
Αφύπνιση, πρωινό και μέρα αφιερωμένη σε κάποια, σε μερικά μόνο απ’ τα πολλά μουσεία και τις χριστιανικές εκκλησίες τής Πόλης.
[mkdf_separator]
Θα ξεκινήσουμε με την επίσκεψή στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ, ένα από τα ωραιότερα παλάτια του κόσμου, τις Βερσαλίες της Ανατολής που σαν αμαζόνα καβαλάει το Βόσπορο. 35 τόνοι χρυσού θυμίζουν πως δεν είμαστε και δεν ήμασταν ποτέ όλοι ίσοι. 14 τόνοι χρυσού στις οροφές μόνο… Ψηλά το κεφάλι… Γενικά ψηλά το κεφάλι…
110.000 τ.μ. ανάκτορο! Εδώ έζησαν οι τελευταίοι 6 σουλτάνοι!
Μέχρι πότε;
Μέχρι το 1922. Άλλο ένα ορόσημο για τη Μνήμη.
[mkdf_separator]
Από κει στο Μουσείο τής Μινιατούρας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πάρκο μινιατούρας στον κόσμο, ένα υπαίθριο μουσείο που έχει συγκεντρώσει τον αρχιτεκτονικό πλούτο τής Τουρκίας. Σε μινιατούρες όλα τα σπουδαία τής Τουρκίας! Γίγαντες τής περιέργειας για όλα εμείς και όλα τα σπουδαία τής Τουρκίας στα πόδια μας!
60.000 τετραγωνικά μέτρα Αρχιτεκτονικής και Ιστορίας.
[mkdf_separator]
Τρίτη και τελευταία επίσκεψη για σήμερα, η επίσκεψη στα Αρχαιολογικά Μουσεία τής Κωνσταντινούπολης. Ναι, πληθυντικός αριθμός καθώς πρόκειται για συγκρότημα αρχαιολογικών μουσείων με πάνω από 1.000.000 εκθέματα κάθε εποχής και κάθε Πολιτισμού του Ανθρώπου.
[mkdf_separator]
Η επονομαζόμενη σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου, πλήθος αρχαίων αγαλμάτων από την κλασική έως την ρωμαϊκή περίοδο, προχωρώντας η Έφεσος και η Μίλητος παρούσες, η Λυκία, η Σιδώνα, η Βαβυλώνα… Η Μεσοποτανία όλη εδώ και… Και μια αρχαία επίκαιρη αναγκαιότητα: οι πλάκες πάνω στις οποίες χαράχθηκε η παλαιότερη καταγεγραμμένη ειρηνευτική συμφωνία στην Ιστορία των πολέμων, η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Αιγυπτίων και Χετταίων!
[mkdf_separator]
Σαν ένα ακόμα ραντεβού με το παρελθόν και τούτη η επίσκεψη και πάνω απ’ όλα ίσως ραντεβού με την ανάγκη του ανθρώπου να αποδείξει πως δεν είναι απλά ένα ακόμη θηλαστικό!
[mkdf_separator]
Μετά από τρία μουσεία, φύγαμε για την Αιγυπτιακή αγορά, άλλη μια άσκηση θάρρους για αγοραφοβικούς κι ύστερα… όλοι σε απίθανες περιστροφές του μυαλού και των δερβίσηδων. Σαν ανεμοστρόβιλος ανάγκης για σχέση με το Θείο.
Καλεσμένοι τής Melodrakma, θα παρακολουθήσουμε θέαμα με δερβίσηδες, σχεδόν θέαμα-προσευχή κι ύστερα, ετούτη την τελευταία βραδιά η Melodrakma θέλησε επίσης να προσφέρει, το δείπνο ώστε να κλείσουμε όλοι μαζί.
Με το τέλος του δείπνου είμαστε όλοι ελεύθεροι. Είναι η τελευταία βραδιά.
[mkdf_separator]
Οι σαρκικές απολαύσεις της Πόλης είναι τρίπτυχο….παζάρια, γεύσεις και χαμάμ… Και τα τρία διάσπαρτα παντού και στα πιο μικρά της σοκάκια…
[mkdf_separator]
Διανυκτέρευση.
[mkdf_separator]
5η ΜΕΡΑ: Χριστιανική Κωνσταντινούπολη, Φανάρι – Πατριαρχείο
[mkdf_separator]
Τελευταία αφύπνιση γι’ αυτή τη συνάντηση. Τελευταία μέρα που όμως είναι κι αυτή γεμάτη δώρα πριν κατευθυνθούμε προς το αεροδρόμιο… Επιλέξαμε βραδινή πτήση ώστε η γεύση του Ολόκληρου να βρει τη θέση της δίπλα στις τόσες άλλες αυτών των ημερών.
[mkdf_separator]
Μετά το πρωινό αναχωρούμε για μια πανοραμική ξενάγηση του Χριστιανισμού στην πόλη.
[mkdf_separator]
Νά η Βυζαντινή εκκλησία τής Θεοτόκου Κυριώτισσας ή Διακονίσσης, από τον 12ο αιώνα εδώ, φυλάει τις Θερμοπύλες τής Πίστης της,
[mkdf_separator]
Νά και ο ναός τής Αγίας Θεοδοσίας τής Κωνσταντινουπολίτισσας «βαφτισμένη» Gül Camii-, πιο κει η Μονή του Χριστού Ακατάληπτου κι αυτός «βαφτισμένος» –Kalenderhane-, νά και η σπουδαία Μονή του Παντοκράτορος Χριστού -Zeyrek Camii- Στο Σωτήρα Χριστό τής Χώρας γρήγορα μήπως και πάρουμε χρησμό, μήπως και τ’ απαντήσει: Χριστέ μου, γιατί θυμόμαστε πράματα που δε ζήσαμε ποτέ…;
[mkdf_separator]
Σιωπή.
[mkdf_separator]
Στο Σωτήρα Χριστό τής Χώρας γρήγορα μην και προλάβουμε να δούμε ψηφιδωτή Ιστορία πριν την ασβεστώσει πάλι κάνας βεζύρης αλλεργικός στην ομορφιά…
[mkdf_separator]
Νά και η Μονή των Αγίων Σεργίου και Βάκχου, δυο ακόμα στρατιώτες τής πίστης σ’ αυτή την αλλόθρησκη πόλη…
[mkdf_separator]
Η Πίστη μας, η πίστη πως το παρελθόν μπορεί να γίνει λυχνάρι και να φωτίσει δρόμους του μέλλοντος περνάει ξυστά απ’ το τέμενος Σουλεϊμανιγιέ ώσπου φτάνουμε στην πύλη του Αγίου Ρωμανού και τα Χερσαία τείχη. Ο Κεράτιος Κόλπος, ο Βόσπορος και η Θάλασσα του Μαρμαρά θωράκιζαν την Πόλη από τις τρεις πλευρές κι έτσι η ανάγκη για Τείχη υπήρχε μόνο για την τέταρτη. Το Έξω και το Έσω Τείχος, η τάφρος, η σχεδόν 100 Πύργοι, οι 10 Πύλες, τόνοι πέτρας και πίστης δεν έσωσαν την πόλη…
[mkdf_separator]
Εδώ, στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, εδώ τέλειωσαν και τυπικά 1000 χρόνια Ιστορίας. Εδώ σύμφωνα τουλάχιστον με το θρύλο, έπεσε ο Τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου.
[mkdf_separator]
Είναι ένας μικρός φόρος τιμής αυτή η Στιγμή.
[mkdf_separator]
Κι ύστερα, θα έχει έρθει μια σπουδαία ώρα: θα επισκεφτούμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, την Παναγία των Βλαχερνών, εδώ που εψάλη για πρώτη φορά ο Ακάθιστος Ύμνος κι ύστερα, στο Μπαλουκλί, στους τάφους των Πατριαρχών, στη Μονή Ζωοδόχου Πηγής που συνδέεται μ’ ένα σωρό θρύλους που σχετίζονται με την άλωση της Πόλης…
[mkdf_separator]
Βρισκόμαστε στο Μπαλάτ για τους Τούρκους, στο Μπαλατά για τους Ρωμιούς, Φανάρι παλαιότερα, και ακόμα πιο παλιά στο Παλάτιον, βρισκόμαστε στη γειτονιά με τα χρωματιστά σπίτια…
Γεμίζει η ψυχή χρώμα στα μυστικά δρομάκια. Τρως και πίνεις και περπατάς και φτάνεις στο Φανάρι και πονάς απ’ τα γηρασμένα αρχοντικά, μοιάζουν κουρασμένα σώματα πρώην νέων που πασχίζουν να ψιθυρίσουν την ιστορία τους πριν χαθεί για πάντα.
[mkdf_separator]
Στο βάθος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η έδρα της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας για πάνω από 15 αιώνες. Σταθμός δακρύβρεχτου προσκυνήματος ψυχής που νοσταλγεί φλογερά να παραδοθεί στην ολονύχτια αναστάσιμη δέηση αναμνήσεων…
[mkdf_separator]
Από τη μια η σύγχρονη φτωχογειτονιά των Τούρκων εποίκων της επαρχίας κι απ’ την άλλη, η ομορφιά της Ιστορίας, το Φανάρι κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του κατακόκκινου κτίσματος: μια ανηφόρα και στην κορυφή του λόφου η Μεγάλη του Γένους Σχολή, το πρώτο σχολείο μετά την Άλωση της Πόλης, το σχολείο που άνδρωσε τη σύγχρονη ελληνική διανόηση… Δέος για την ιστορία της γνώσης που κρύβει μέσα της!
[mkdf_separator]
Θα επισκεφτούμε το Ναό του Αγίου Γεωργίου, τη Μονή της Χώρας με τα περίφημα ψηφιδωτά και λίγο πιο πέρα την Παναγία η Μουχλιώτισσα… τη μοναδική βυζαντινή εκκλησία που σώζεται ατόφια ακριβώς από την εποχή των Παλαιολόγων… Τη Μαρία των Μογγόλων!
[mkdf_separator]
Ύστερα χρόνος για φαγητό καφέ και τα τελευταία ψώνια στο Φανάρι ώσπου θα έρθει η ώρα για την τελική πορεία προς το αεροδρόμιο…
[mkdf_separator]
Μουσική… Απομακρυνόμαστε απ’ την Πόλη…
[mkdf_separator]
Αναπαλαιωμένα πολύχρωμα σπίτια, ετοιμόρροπες ασπρόμαυρες μνήμες, ένα Μπελ Επόκ που θα παραδώσει οριστικά τη σκυτάλη στην καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων. Πίσω μας χάνεται το Φανάρι, με τις εκκλησίες και τα παλαιοπωλεία του… Κάπου εκεί, σε σκονισμένα μαγαζιά είναι γραμμένη η Ιστορία τής κάθε πόλης… Αιώνες αντικειμένων, μια κούπα που κοιτάξαμε πριν λίγο και τα χείλη που φανταστήκαμε να πίνουν κάποτε απ’ αυτή… Αυτά τα χείλη, που τώρα πρέπει να φτιάξουμε μια ιστορία για το ποιος τα φιλούσε, για την ανάσταση…
[mkdf_separator]
Αρχοντογιόσ αρχοντογιόσ παντρεύεται
Και παίρνει προσφυγούλα
Προσφυγούλα μαυρομάτα μου
Και παίρνει προσφυγούλα
Προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου
Η μάνα του η μάνα του σαν τ’ άκουσε
Πολύ τησ κακοφάνη
Προσφυγούλα μαυρομάτα μου
Πολύ τησ κακοφάνη
Προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου
Πιάνει δυο πιάνει δυο φίδια ζωντανά
Τα ξεροτηγανίζει
Προσφυγούλα μαυρομάτα μου
Τα ξεροτηγανίζει
Προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου
[mkdf_separator]
Πρόσφυγες της Μνήμης πια, φτάνουμε στο αεροδρόμιο.
[mkdf_separator]
Απ’ ευθείας πτήση για Αθήνα.
[mkdf_separator]
Για μια ακόμα φορά ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη. Ραντεβού και στην Καππαδοκία.
