Δυο αναχωρήσεις: 25 Μαΐου – 6 Ιουνίου και 20 Ιουνίου – 2 Ιουλίου
[mkdf_separator]
«Στη Σατραπεία της Ρωξάνης»
[mkdf_separator]
Ο δρόμος της Βακτριανής και ο δρόμος του Μεταξιού
[mkdf_separator]
Μια συναρπαστική περιπέτεια στην Ανατολή, σα να πετάμε πάνω σ’ ένα μαγικό χαλί… Ας πούμε σε χαλί απ’ τη Μπουχάρα!
[mkdf_separator]
«Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.»
Κ. Π. Καβάφης
[mkdf_separator]
Το ταξίδι αυτό είναι μία πορεία στην έρημο τής Ιστορίας.
[mkdf_separator]
Αυτή η αρχόντισσα που λέγεται Κεντρική Ασία και αποτελείται από χώρες πολλές, έγινε όραμα και στόχος και τρόπαιο τελικά ενός νέου που έμελλε να τον συνοδεύει για πάντα ένα Μέγας.
[mkdf_separator]
Ο Μέγας Αλέξανδρος, ερήμην του, μεταξύ άλλων έφτιαξε και τους ταξιδιωτικούς χάρτες του μέλλοντος, δημιούργησε πεδίο, χώρο και λόγο σοβαρό να ταξιδέψει κανείς σε μια περιοχή του κόσμου γεμάτη μυστικά και μυστήρια.
[mkdf_separator]
Η Ρωξάνη, «η ωραιότερη Ασιάτισσα, που είχε δει μέχρι τότε η στρατιά μετά από τη γυναίκα του Δαρείου».
[mkdf_separator]
Κι έγινε γάμος και για μια φορά ακόμα η Φιλοδοξία παντρεύτηκε με την Ανάγκη, η Τακτική με το Όραμα κι ό,τι δεν κατόρθωσαν τα όπλα το κατάφερε ένας γάμος και γράφτηκε μια ακόμα σπουδαία σελίδα ιστορίας και τραγωδίας.
Ο Αλέξανδρος και η Ρωξάνη είναι δυο απ’ τους πρωταγωνιστές των ημερών του ταξιδιού μας!
[mkdf_separator]
Ποιοι άλλοι θα ‘ναι μαζί μας;
[mkdf_separator]
Αυτή η αρχόντισσα που λέγεται Κεντρική Ασία και αποτελείται από χώρες πολλές, πέταξε τα ρούχα τα «βαρβαρικά» τής Σογδιανής και επί αιώνες φορούσε φερετζέ.
Μιναρέδες, φάροι σκότους υψώθηκαν παντού, σα μια κοπέλα η περιοχή αυτή του κόσμου, μεγαλωμένη στο σπίτι του αυστηρού και θρησκευόμενου πατέρα της, επί αιώνες προσεύχονταν πέντε φορές την ημέρα… Ώσπου, ήρθε μια ώρα, κι η Ιστορία αποφάσισε ν’ αλλάξει ρούχα, ντάλα μεσημέρι ήρθαν οι Ρώσοι και τράβηξαν το πέπλο, και φάνηκε το πρόσωπό της κι είδε και κείνη τον κόσμο πια αλλιώς…
[mkdf_separator]
Οι Ρώσοι της είπαν πως δε μπορεί να είναι πια αυτό που ήταν. Τη σήκωσαν απ’ τη στάση προσευχής και ακαμψίας… Της είπαν πως πρέπει να μαρμαρώσει τώρα αλλιώς, από τη μία, επιστημονικά συγγράμματα έγιναν τώρα τα ιερά βιβλία, αλλά απ’ την άλλη, οι μουλάδες δε χάθηκαν, πήραν τη θέση τους τώρα Σύμβουλοι και Καθοδηγητές του Κόμματος. Ο Ζαχαριάδης βρήκε εδώ βήμα κι αποκούμπι αφήνοντας πίσω του μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες μια πατρίδα ρημαγμένη, κι έβαλαν το κοντέρ στο Μηδέν, κι είπαν εδώ είναι τώρα η πατρίδα μου… η Τασκένδη!
Με πυγμή και με πειθώ, πότε με υπαινιγμούς και φόβο και πότε με λογική, οι Ρώσοι κατάφεραν οι χώρες της Κεντρικής Ασίας να ισορροπούν ανάμεσα στην παράδοση και τον πόθο για κάθε τί καινούριο, φρόντισαν να κρατήσουν τις γλώσσες τους, τα έθιμα, τα τραγούδια και τις γιορτές τους, χωρίς θρησκοληψία και φανατισμό, πήγαν και στο φεγγάρι, καθηλώθηκαν και στη γη, η ημισέληνος απομυθοποιήθηκε.
Και ύστερα ήρθαν τα χρόνια του ’90… του 1990!!!
[mkdf_separator]
Το Τείχος έπεσε αλλά οι χώρες αυτές δεν ήταν καθόλου πρόθυμες να αφήσουν τη Ένωση για έναν αβέβαιο πολιτικό δρόμο. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν το 1991 είπαν πεντακάθαρα: «θέλουμε να είμαστε ΕΣΣΔ»
[mkdf_separator]
Φαίνεται όμως πως κάτι γίνεται με τα δημοψηφίσματα και μια «υπέρτατη» δύναμη έρχεται να τα διορθώσει.
Νέες γλώσσες και εθνικισμοί, νέες σημαίες, όχι απαραίτητα νέες ιδέες, άλλαξαν όλα για να μείνουν όλα ίδια.
[mkdf_separator]
Οι μικρές επαρχιακές πόλεις πρώτα, άρχισαν και πάλι ν’ ακούνε το κάλεσμα του μουεζίνη για προσευχή ώσπου, η φωνή του έφτασε ως την Τασκένδη. Οι μεγάλες πόλεις πήραν τη σκυτάλη, ξανά η θρησκεία γίνεται πρωταγωνιστής, άνοιξαν πάλι ιερατικές σχολές, νέα παιδιά άρχισαν να πέφτουν μπρούμητα πέντε φορές την ημέρα, τα πλούσια κράτη του Αραβικού κόσμου άρχισαν τις «επενδύσεις», αφειδώς άρχισαν να ρέουν πετροδόλαρα κι ο φερετζές απλώθηκε σιγά-σιγά και πάλι κι άρχισε να καλύπτει το πρόσωπο της αρχόντισσας που λέγεται Κεντρική Ασία!
Λίγο πιο κει, στο σταυροδρόμι τής Ιστορίας παραμονεύουν οι Τούρκοι που προσπαθούν να πείσουν τους πάντες και κυρίως τους ίδιους τους λαούς της περιοχής πως όλοι, είναι αδέρφια και παιδιά της Μάνας Τουρκίας.
[mkdf_separator]
Στέλνουν και αυτοί χρήματα, κοινό μυστικό πια, δεν γυβερνάει η Πολιτική, η Οικονομία κάνει κουμάντο, λεφτά και επενδύσεις φέρνουν τον «έρωτα» και την «άνοιξη», τονώνουν και το εμπόριο, πτήσεις πολλές, υποτροφίες, αναστηλώσεις μνημείων και μνήμης…
[mkdf_separator]
13 ωραίες μέρες θα πορευτούμε στην Έρημο τής Ιστορίας και στις Οάσεις της που δεν είναι άλλες από τις μικρές χαρές των ανθρώπων, θα δημιουργήσουμε συνθήκες ν’ ανταλλάξουμε έστω ένα βλέμμα αλήθειας.
[mkdf_separator]
Και θα ‘ρθει η ώρα τής αναχώρησης.
[mkdf_separator]
Την ώρα που φεύγουμε στρέφουμε το κεφάλι, ο Ζαχαριάδης χαμογελάει που κάποιοι ακόμα τον θυμούνται. Δεν είναι ακριβώς χαμόγελο αυτό…
Η Ρωξάνη πάνω στο βάρβαρο βράχο του Χρόνου, μας αποχαιρετάει. Βγαίνει στην πόρτα του σπιτιού της ως καλή οικοδέσποινα και κάτι ψελλίζει, κάτι… για τον Ευριπίδη, για τη Μήδεια… κάτι αλλά δεν ακούγεται πια καθαρά, έχουμε απομακρυνθεί, έχουμε ήδη επιστρέψει στις ζωές μας.
[mkdf_separator]
Αυτό θα είναι το Ταξίδι μας στο Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν. Για μια φορά ακόμα, θα πετάξουμε από πάνω μας, στερεότυπα και βεβαιότητες και γυμνοί πια θα κάνουμε έρωτα με την Ιστορία.
[mkdf_separator]
Ευχαριστώ και Καλή αντάμωση.
[mkdf_separator]
Γιάννης Λυμτσιούλης
Για περισσότερες πληροφορίες, τιμές κτλ: 210 524 1960
groups@melodrakma.com
gr@melodrakma.com
