Μετά τη Μαγική Εμπειρία του Φθινοπώρου, κοιτάζω πια προς την εκρηκτική προσδοκία τής Άνοιξης με τις ανθισμένες κερασιές.
Αποχαιρέτησα με πολλή αγάπη και συγκίνηση τις δυο ομάδες τού Φθινοπώρου αφού πρώτα κοινωνήσαμε κάτι μοναδικό: ύδωρ και σάκε και μυσταγωγική αντιμετώπιση ακόμα και της πιο ασήμαντης στιγμής της καθημερινότητας.
Κάθε μέρα μάθημα στην Ιαπωνία, μεγάλο σχολείο.
Την τελευταία μέρα μου περιπλανήθηκα μόνος στο Τόκιο να δω καινούρια πράματα που μπορεί να γίνουν μελλοντικές προσθήκες στο πρόγραμμα…
Είπα να δω το Μουσείο Γιαγιόι Κουσάμα και το Εθνικό Μουσείο Ιαπωνικής Τέχνης…
Κινήθηκα με το μετρό και χρειάστηκε να ζητήσω βοήθεια περαστικών για να μη βγω από λάθος έξοδο σε άλλον πλανήτη καθώς τα μεγέθη και οι αποστάσεις είναι απίθανες.
Τρεις ρώτησα. Κι οι τρεις, για να είναι σίγουροι πως θα πάω εκεί που θέλω, με συνοδεύσαν ως εκεί που ήταν ο προορισμός μου.
Μια έγκυος γυναίκα.
Ένας άντρας ανάμεσα στα 55 και τα 75…Αδύνατον να προσδιοριστεί με ακρίβεια η ηλικία στην Ιαπωνία.
Κι ένα νέο παιδί όχι πάνω από 20 σίγουρα. Με κουστούμι, γραβάτα και όνειρα πολλά, στερεοτυπικά θα έλεγα πως αυτό το παιδί ηταν ένας εκκολαπτόμενος γιαπι, δε θα είχε χρόνο ούτε να μου απαντήσει, όχι να με συνοδεύσει κιόλας. Κι ομως… Και παρά την ανασφάλεια των αγγλικών του, γελώντας με τον εαυτό του τόλμησε και με ρώτησε “where are you from” ..
-Greece, Grisha…του λέω…
Και φωτίστηκε το πρόσωπό του…
-Yiannis μου λέει…
-Yiannis, yes Yiannis του λέω…
Δεν εννοούσε εμένα βέβαια.
Good player… good person, very good person Yiannis Antetokounmpo…
Τον άλλο Γιάννη εννοούσε, αυτόν που έβριζαν πριν λίγο καιρό συγκεκριμένης ιδεολογίας τύποι και τώρα είναι brand και σημαία και σύμβολο αλλά πάνω απ’ όλα με συγκίνησε που ένα νέο παιδί στάθηκε στο «good person», που είχε σημασία γι’ αυτόν που ήταν και καλός άνθρωπος.
Από τρεις ανθρώπους ζήτησα βοήθεια, τρία δώρα με κοινό παρονομαστή την μεγάλη αρετή που λέγεται ευγένεια.
Είναι ψεύτικη, φτιαχτή λένε κάποιοι.
Ας κρατήσουν την αυθόρμητη, την ειλικρινή αγένεια κι ας ζήσουν τη φρίκη που συνεπάγεται.
Είναι έως θεραπευτικό να κινείσαι ανάμεσα σε ευγενείς ανθρώπους. Αν μη τι άλλο κάνει την καθημερινότητα αξιοπρεπή και ανθρώπινη.
Για άλλη μια φορά ευχαριστώ Ιαπωνία.
Ευχαριστώ και όσους μοιραστήκαμε τις μέρες του Φθινοπώρου σ’ αυτή την αγαπημένη χώρα. Μοιραστήκαμε στιγμές που κινούνταν ανάμεσα στον έρωτα και το θάνατο, το γέλιο ενός μικρού παιδιού σ’ ένα δάσος από μπαμπού και την απελπισία ενός άλλου σαν τον Ισέι Μιγιάκε μαζί με χιλιάδες άλλα που δε βρήκαν ούτε μία τρίχα απ’ τα μαλλιά των γονιών τους τη μέρα της ρίψης της βόμβας στη Χιροσίμα, ένα ποδήλατο βρήκαν μόνο καμένο, μισολιωμένο κι αυτό.
Η Ιαπωνία για τη Melodrakma και για μένα προσωπικά, δεν είναι ένας ακόμα προορισμός, είναι ένα σπουδαίο Σχολείο κι ένας τρόπος να κατανοηθεί η αρμονική συνύπαρξη παρελθόντος και μέλλοντος, να κατανοηθεί η χαρά και η θλίψη, η γενναιότητα μπροστά στο φρικτότερο πράμα του κόσμου, το θάνατο αλλά κυρίως του έρωτα για τη ζωή, για ό,τι καινούριο γεννιέται και για ό,τι αναγεννιέται…
Ραντεβού για Αναγέννηση την άνοιξη…
Για όποιον θέλει να γνωρίσει την Ιαπωνία κομψά, τελετουργικά, με αρχή, μέση και τέλος που θα συνεχίζεται…
Γιάννης Λυμτσιούλης
Υ.Γ; Με τη μάτια πλέον στην Άνοιξη, στην περίοδο με τις ανθισμένες κερασιές αλλά και στο Πάσχα, είναι ώρα να ανακοινωθούν οι ημερομηνίες για ο,τι προγραμματίσαμε ώστε ο καθένας να οργανώσει έγκαιρα τη ζωή του. Τρεις αναχωρήσεις:
Ανθισμένες Κερασιές:
21-31 Μαρτίου
29 Μαρτίου- 7 Απριλίου
Και το Πάσχα
11 -21 Απριλίου
(Κρατήσεις 210 524 1960,
gr@melodrakma.com )
