Είναι από τα πράματα που συμβαίνουν που και που, όχι και τόσο συχνά δηλαδή κι έρχονται ως δώρο για να ξεκουράσουν και να μου φέρουν το μήνυμα πως όλα αυτά τα χρόνια κάτι έγινε.
Στο ταξίδι στην Τοσκάνη λοιπόν τώρα 28 Αυγούστου, μαζεύτηκαν 40 άνθρωποι, κάποιες καινούριες υποψηφιότητες φίλων και κάποιες άλλες ώριμες σχέσεις πια δοκιμασμένες, φίλοι παλιοί «ιστορικά στελέχη» που για κάποιο λόγο δεν είχαν κάνει το ταξίδι στην Τοσκάνη και το ‘χαν ως εκκρεμότητα μαθήματος που χρωστάς σ’ ένα πανεπιστήμιο σχέσεων πολλών χρόνων τώρα…
Στην Τοσκάνη και όχι μόνο!
Μαζί με τη Φλωρεντία, τη Σιένα, το Μονταλτσίνο, το Μοντεπουλτσιάνο, το Σαν Τζιμινιάνο, είδαμε και τη Μπολόνια , επισκεφτήκαμε το περίφημο Πανεπιστήμιο με τη θρυλική αίθουσα Ανατομίας, τη βιβλιοθήκη τέτοιου Πανεπιστημίου… της Μπολόνια… είδαμε την Περούτζια της Ιταλικής γλώσσας και την Ασίζη του Αγίου Φραγκίσκου… Για 5 μέρες μιλούσα και ταξίδευα με ανθρώπους που γέμιζαν την ατμόσφαιρα πολλή αγάπη και πολλή χαρά, ευγνώμονες που ήταν εκεί, ευγνώμων και γω που ευλογήθηκα να ταξιδεύω χωρίς ούτε έναν τοξικό άνθρωπο, να ταξιδεύω με ανθρώπους που μ’ αγαπάνε, να μπορώ κάθε μέρα να βγαίνω στη σκηνή μου, στο διάδρομο του λεωφορείου μια και δυο και τρεις φορές τη μέρα και να είναι στιγμή ερωτική.
Είναι ένα ταξίδι αφιέρωμα στο Δάντη αυτό και είχα πολλά χρόνια να το κάνω ολόκληρο. Αφιέρωμα στο Δάντη στην Κόλαση της Ιστορίας, στον Παράδεισο της Ομορφιάς γύρω μας αφιέρωμα και στο μοναδικό καθαρτήριο της ζωής μας, της μοναδικής ζωής που ζούμε.
Ήταν κι ο Περικλής Μοσχολιδάκης μαζί μας κι έβαλε τη δίκη του πινελιά στο Σαν Τζιμινιάνο σε μια εμπνευσμένη επιλογή δυο αποσπασμάτων από τη Θεία Κωμωδία
Ευχαριστώ Πέρι μου
Ήταν κι ο Νίκος, κολόνα στέρεη ουσιαστική και σπουδαία για τη Melodrakma οι ξεναγήσεις του.
Ευχαριστώ Νίκο μου
Λίγο πριν πέσει η Αυλαία, στο Σαν Τζιμινιάνο, ένας Δάντης ως Από Μηχανής Θεός εμφανίστηκε τυχαία μπροστά μας…
Ω Θαύμα τής Ποιήσεως…
Απαγγέλοντας στίχους της θείας Κωμωδίας έβγαζε το ψωμί του, αιώνες η Ποίηση συντηρεί γενιές και γενιές, τιμήσαμε το δώρο της τύχης και ποζάραμε δίπλα του κι ύστερα, σε τόπο μαγικό, σε δείπνο μυστικό υψώσαμε τα ποτήρια με μια ευχή: να μην πέσει ποτέ το ταξίδι μας στα χέρια τής διεκπεραίωσης.
Οι «castrati» της Τοσκάνης μαζεύτηκαν γύρω μας και μας τραγούδησαν…
Ήταν δώρο της ζωής οι μέρες αυτές, η Τοσκάνη είναι δώρο του θεού στις ανθρώπινες αισθήσεις, οι πλαγιές, τα κυπαρίσσια, οι πύργοι, το κρασί, οι φίλοι…
Χίλια Ευχαριστώ σε όλους και στη ζωή
Ξανά στην Τοσκάνη 2-6 Οκτωβρίου
Γιάννης Λυμτσιούλης
