Το ταξίδι-πρεμιέρα στη Νάπολη έγινε, άφησε τα σημάδια του και αξίζει έναν επίλογο.
Ένα ταξίδι με τη συναισθηματική ένταση που στη Melodrakma αρέσει και επιδιώκει να έχουν τα ταξίδια. Την ευκαιρία και τη δυνατότητα να υπάρξει αυτή η συναισθηματική ένταση, να νιώσει δηλαδή κι η καρδιά ότι ταξιδεύει, μας την έδωσε ο πλούτος που έχει αυτή η περιοχή του κόσμου και η δουλειά που για πολύ καιρό κάναμε για να αναδειχθεί αυτός ο πλούτος.
[mkdf_separator]
Ο Όμηρος, ο Βιργίλιος, ο Εντουάρδο Ντι Φιλίππο, ο Τοτο, ο Μαραντόνα, η Σοφία, η Όπερα και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης, το Κάπρι και το Σορέντο, το Ποσιτάνο και το Αμάλφι, η Πομπηία, η Ποσειδωνία η Τσινετσιτά, οι έξοδοι κάθε βράδυ στην πιο λαϊκή και ερωτική πόλη της Ευρώπης…
[mkdf_separator]
Είναι παγκόσμια η Καμπανία, η Περιφέρεια της Νάπολης. Η Νάπολη η ίδια από μόνη της είναι παγκόσμια, η Πομπηία δίπλα της, κι αυτή, και ο Καβάφης, και η Ποσειδώνια με το αιώνιο σύμβολο του Περάσματος στο Άγνωστο Απέναντι, η Μεταφυσική αγωνία, ο έφηβος Βουτηχτής χάνει εκείνη τη ζωή που του δόθηκε και η ταφική ζωγραφική του χαρίζει μια αιώνια, η νεότητα και το γήρας χέρι-χέρι αρμονικά, οι Έλληνες στη Δύση, η φτώχεια παντού, η μετανάστευση στην Αργεντινή, η μετανάστευση απ’ την Αργεντινή, η Αρχαιά Τέχνη και η 7η, το Σινεμά στη ζωή μας, ο Βισκόντι, ο Φελίνι, ο Παζολίνι στη ζωή ένα καθρεφτάκι να μας θυμίζει τη γοητεία της παρακμής, η σοφία της παιδικής μας ηλικίας που χάνεται αν δεν σωθεί το παιδί μέσα μας, το Αναπάντεχο και ο Απρόβλεπτος παράγοντα στη ζωή… Για όλα αυτά μιλήσαμε 6 μέρες.
6 μέρες, μια προς μια είχε ένα δώρο να μας προσφέρει.
[mkdf_separator]
Ευχαριστούμε τους παλιούς φίλους συνταξιδιώτες που ήταν εκεί.
Ευχαριστούμε την πλειοψηφία που ήταν Καινούριοι κι έγιναν φίλοι.
[mkdf_separator]
Σαν παλιό Σινεμά το φινάλε στην Τσινετσιτά, είχε πολλά και είχε και συγκίνηση
Πιστέψαμε πολύ σ’ αυτό το ταξίδι κι επιμείναμε να έχει στο DNA του το Σινεμά. Κι έτσι έγινε κι έχουμε πια το κλειδί ενός ακόμα κλασικού σπουδαίου ταξιδιού.
[mkdf_separator]
Για να το επαναλάβουμε. Ραντεβού 10-15 Αυγούστου. Αν θέλετε πείτε το στους φίλους σας.
[mkdf_separator]
Και δε θα υποσχεθούμε τίποτα. Ειδικά δε θα υποσχεθούμε καμία «εξασφαλισμένη κενή θέση δίπλα». Γιατί κάθε τι που μένει κενό δίπλα μας, κενό αφήνει πίσω του.
Εξασφαλισμένη η Χαρά του βιώματος, εξασφαλισμένο το ταξίδι με πολλή δουλειά πίσω του, εξασφαλισμένη η πορεία προς το Μέσα μας, αυτά Ναι αλλά δε μπορεί η Χαρά μας να εξαρτάται από το πόσες κενές θέσεις θα υπάρχουν δίπλα και γύρω μας. Κάτι τέτοιο θα φέρει πολλά δεινά με τον καιρό κι ένα εξ αυτών θα είναι τα ταξίδια να κοστίζουν όλο και πιο πολύ και να μπορούν να τα κάνουν όλο και λιγότεροι, όλο και πλουσιότεροι, γιατί οι κενές θέσεις κοστίζουν.
Τα σινεμά πρέπει να ξαναγεμίσουν.
Τα θέατρα επίσης.
Τα λεωφορεία, τα καράβια, τα αεροπλάνα… Το κενό δίπλα, κενό φέρνει.
Το μέλλον πρέπει να είναι η χαρά, το βίωμα, το μοίρασμα.
[mkdf_separator]
Ευχαριστούμε και πάλι που με την παρουσία σας σ’ αυτό το ταξίδι μας δώσατε την ευκαιρία να μιλήσουμε για το Σινεμά και για τα όνειρα.
[mkdf_separator]
Γ. Λυμτσιούλης
