Ένα 5ήμερο στο Κάιρο με θέμα και όραμα!
26-30 Νοεμβρίου.
Δυο λόγια για το concept του ταξιδιού
Το Κάιρο είναι από μόνο του μια κατηγορία.
Το Κάιρο θα μπορούσε να είναι από μόνο του μια χώρα ολόκληρη.
Το Κάιρο με τα 33.000.000 κατοίκους βρίσκεται λιγότερο από δυο ώρες πτήσης απ’ την Αθήνα και όταν προσγειώνεσαι εκεί είναι όλα τόσο διαφορετικά λες και μεταφέρθηκες σε άλλο πλανήτη.
Το Κάιρο αξίζει 5 μέρες μας. Και σκέφτηκα αυτές οι μέρες έχουν χρυσή κλωστή να τις ενώνει ένα σπουδαίο παιδί, γέννημα θρέμμα του Καΐρου.
Επίκεντρο και σημείο συνάντησης των ημερών μας θα είναι το μοναδικό Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας τής Αιγύπτου, ο Ναγκίμπ Μαχφούζ. Αυτός θα είναι οδηγός και φως και ξεναγός και θέμα των ημερών μας
Χίλιους λόγους έχουμε να πάμε στο Κάιρο αλλά δεν ήθελα να είναι «γενικώς και αορίστως». Σκέφτηκα να πάρω ως πρώτη ύλη των ημερών μας το έργο αυτού του σπουδαίου παιδιού τού Καΐρου και να γίνει γέφυρα για να συναντηθούν οι κόσμοι της Φαραωνικής Αιγύπτου, της ισλαμικής Αναγέννησης και του μεσαίωνά τους και τέλος της σύγχρονης αιγυπτιακής Κοινωνίας.
Να καταλάβουμε, όσο είναι δυνατόν τον καλπάζοντα ρυθμό αύξησης του πληθυσμού, την ηχώ και τον αντίκτυπό αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος στο Μέλλον: γεννιέται ένα παιδί κάθε 17 δευτερόλεπτα. Τί σημαίνει αυτό για το πολύ εγγύς μέλλον;
Η Αίγυπτος για μια ακόμα φορά μέσα σε 5 μέρες μπορεί να γίνει Μαντείο.
Μαζί με όλα αυτά που θα είναι το βασικό θέμα του ταξιδιού, θα κάνουμε κι άλλα εξίσου σημαντικά και πιο κλασικά πράματα.
Ειδικά τώρα πλέον ακόμα και όσοι επισκέφτηκαν το Κάιρο 30 φορές έχουν έναν λόγο να ξαναπάνε: το Νέο Μουσείο, το GEM!
Μια ώρα τουλάχιστον είναι ο χρόνος που χρειάζεσαι για ξενάγηση στην είσοδο μόνο του Μουσείου… πριν ακόμα μπεις μέσα!
Άλλος λόγος και ειδικά για όσους έχουν ξαναπάει στο Κάιρο: η επίσκεψη στις Πυρεμίδες Νταχσούρ και Σακκάρα!
Εκτός από τις γνωστές Πυραμίδες της Γκίζα, τις δυο άγνωστες για πολλούς, τσχεδίασα να επισκεφτούμε τη γιαγιά και τον παππού τους, την πυραμίδα της Σακκάρα και του Νταχσούρ. Να μπούμε στην έρημο που είναι σα βιβλιοθήκη κι έχει χίλια πράματα να πει. Να τραβήξουμε απ’ το ράφι της τις ιστορίες που θέλω να μοιραστούμε προς τα κει.
Ούτε μια ώρα μακριά απ’ το Κάιρο βρίσκονται δυο θησαυροί. Οι πρώτες Πυραμίδες της Αιγύπτου, Αρχιτεκτονική και Θεολογία μαζί, Όραμα και Αποτυχία… Το μεγάλο αυτό σχολείο που λέγεται Αποτυχία!
Να πάμε ως τις πρώτες Πυραμίδες, να σκύψουμε ταπεινά, να μπούμε μέσα και σα να διεισδύουμε στη μήτρα του κόσμου να πιάσουμε κουβέντα με το Σύμπαν.
Σαν Προσχέδιο Αιωνιότητας ετούτες εδώ οι Πυραμίδες. Το τελικό Σχέδιο θα γίνει μετά, στη Γκίζα.
Θα κινηθούμε στα μεγαλειώδη φαραωνικά έργα αλλά και στις γειτονιές αυτή τη φορά. Εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ναγκίμπ Μαχφούζ, εκεί που έβαλε τους ήρωές του να γεννιούνται να μεγαλώνουν και να ελπίζουν πως θα φτιάξουν κι αυτοί μια μέρα κάτι που θ’ αξίζει τον κόπο.
Μάστερ Κλας ρεαλισμού και φιλοσοφικής θέσης ενός ανθρώπου που δέχτηκε μέχρι απόπειρα δολοφονίας ο Μαχφούζ…
Στις γειτονιές του Καΐρου αυτή τη φορά. Με τους άντρες που φουμάρουν καθισμένοι στο πεζούλι, τα παιδιά που παίζουν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού και τις γυναίκες που κουβαλούν στους ώμους τους την Ιστορία.
«Η ζωή εκεί ήταν σαν να ζούσαμε σε μια σκηνή θεάτρου. Κάθε μέρα κι ένα νέο επεισόδιο, κάθε σοκάκι κι ένα νέο πρόσωπο»
— Ναγκίμπ Μαχφούζ
Είναι μια γειτονιά στο Κάιρο που φέρει μέσα της όλη την Αίγυπτο – τις ελπίδες, τις ματαιώσεις και ξανά πάλι όνειρα, γιατί αλλιώς δε βγαίνει… Εκεί θέλω να πάμε.
Αγαπάω πολύ το Κάιρο, το δημιουργικό του χάος, την παιδική του πονηριά, τη στιβαρή του παρουσία στην Ιστορία, αγαπάω πολύ την Αίγυπτο γιατί μπροστά σε όλα τα φαραωνικά και μεγαλειώδη που έφτιαξε και μοιράστηκε με τον κόσμο, δεν ξεχνάει να θυμίζει και να τιμά το μέγεθος του Ανθρώπου στις γειτονιές.
Καλή αντάμωση!
Γιάννης Λυμτσιούλης
