Τρεις αναχωρήσεις για Ιαπωνία βάλαμε πέρσι στόχο για τη φετινή ‘Άνοιξη και η ζωή, μάς έκανε το δώρο τής εκπλήρωσης.
Πραγματοποιήσαμε τρεις αναχωρήσεις σε μια χώρα που θέλει ειδική μεταχείριση, δε θέλει χέρια βιαστικά η Ιαπωνία, δεν είναι μια ακόμα χώρα σε κάποια λίστα χωρών.
Θέλει αυτός που πήγε εκεί, συνειδητά να πήγε κι αυτός που θα μιλάει γι’ αυτή να έχει αγάπη και να την αγγίζει σαν ένα πορσελάνινο κορίτσι που κοιτάζει το φεγγάρι απ’ το παράθυρο. Δε θέλει χέρια βιαστικά η Ιαπωνία.
Πόσες φορές δεν καταστράφηκε αυτή η χώρα, από λάθη της ή απ’ τη φύση που της έλαχε, από επιλογές της σε καιρούς πολέμου ή από σεισμούς και κύματα παλιρροϊκά μέχρι την κορυφή του Κύματος του Χοκουσάι…
Σαράντα και χίλια σαράντα κύματα ήρθαν και χτύπησαν την Ιαπωνία, από τους μακρινούς εκείνους σαμουράι με το ματωμένο σπαθί, τους καλύτερους πολεμιστές τής Ιστορίας και τον εμφύλιο πόλεμο, 250 χρόνια πόλεμος τους έθρεψε ως το μανιτάρι τής Χιροσίμα,
από το πρώτο τσουνάμι του κόσμου ως το Κύμα του Χοκουσάι κι ως το κύμα τής Φουκοσίμα που ήρθε και θύμισε για μια φορά ακόμη πως ένας Ακροβάτης είναι ο Άνθρωπος και βαδίζει πάνω στο τεντωμένο σκοινί των επιτευγμάτων του που μπορεί να είναι κι η καταστροφή του…
Από την πρώτη-πρώτη υπόκλιση γκέισας και σαμουράι ως εκείνη του Κουροσάβα και τής Κουσάμα, η Ιαπωνία πεθαίνει κι ανασταίνεται και πάλι αναδύεται στην κορυφή των στόχων της και ενθρονίζεται πάνω στο τέλειο τρίγωνο τού πιο τέλειου ηφαιστείου του πλανήτη….έρωτας για την τελειότητα, πρωτοπόρος χώρα είναι πορεύεται με όραμα δικό της.
Παράδοση και Μέλλον, σεβασμός του παλιού, περιέργεια για κάθε τί καινούριο, όλα μαζί στο μυαλό μου γέννησαν ιστορίες που μοιραστήκαμε μέσα στο λεωφορείο και μέσα στην καρδιά.
Ένα σχολείο, παιδιά δημοτικού περνούν και δείχνουν το δρόμο προς το μέλλον. Το Μέλλον τής Ευγένειας είναι εδώ! Το Μέλλον πρέπει να είναι η Ευγένεια! …Παιδιά 10-12 χρονών περνούν και σεμνά υποκλίνονται στους Έλληνες τουρίστες που κατευθύνονται προς κάποια επίσκεψη…
Αυτή η χώρα έχει μέλλον .
Αυτή η χώρα βαθιά φιλοσοφική στάση απέναντι στο εφήμερο τής ζωής μας.
Έχει δίψα απερίγραπτη για κάθε τι νέο… το καινούριο αντί να τρομάζει τον Γιαπωνέζο τον συναρπάζει.
Αυτή η χώρα έχει ανάγκη να δημιουργήσει Κοινωνία και συγχρόνως νιώθει Έρωτα για τη Μοναξιά… Μόνοι μας είμαστε έτσι κι αλλιώς όλοι κι απ’ τη μοναξιά μας γεννιέται Ανάγκη Επαφής και Τέχνη.
«Κλέφτης
μου άρπαξε τα πάντα, εκτός
απ’ το φεγγάρι στο παράθυρό»
Έτσι κάναμε αυτό το ταξίδι, σαν ένα χάικου της καρδιάς.
Ευχαριστώ όσους μοιραστήκαμε Λόγο, Μουσική, Ιδέες για μια άλλη Πραγματικότητα, άλλο Μοντέλο Ανθρώπου, άλλο Μοντέλο Συνύπαρξης, μια Αυτοκρατορία Αισθήσεων ολόκληρη που κάθε φορά θέλω να μοιράζομαι σαν αναισθητικό, σα νηφάλιο μέθη στη Μοναξιά στην οποία κατοικώ.
Είναι αυτή η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων που μου προσφέρει η Ιαπωνία κι έρχεται και ταΐζει την αυτοπεποίθηση, όχι την έπαρση, την απόλυτη όμως αυτοπεποίθηση πως Μοιραζόμαστε με τους Ταξιδιώτες την Καλύτερη Ιαπωνία γιατί την ΑΓΑΠΑΜΕ με όλα της τα ελαττώματα, τις πληγές και τις αναπηρίες της, την αγαπάμε όπως είναι κι αυτή η αποδοχή φέρνει φως κάθε φορά, ένα μυστήριο Φως που οδηγεί στη χαρά τής συνεύρεσης.
Το Ταξίδι στην Ιαπωνία δεν είναι ένα ακόμα ταξίδι. Η Ιαπωνία δε θέλει χέρια βιαστικά.
23 Αυγούστου με 3 Σεπτεμβρίου ξανά!
Υ.Γ: Το να έχουμε μαζί μας σ’ αυτό το ταξίδι ανθρώπους που έχουν πάει μέχρι και στην τελευταία γωνιά του πλανήτη, ως το πιο ξεχασμένο άκρο τής Νέας Ζηλανδίας, μας βοηθάει με αυτοπεποίθηση να συνεχίσουμε να κάνουμε ταξίδια για απαιτητικούς ταξιδιώτες.
Γιάννης Λυμτσιούλης
Κρατήσεις: 210 524 1960
gr@melodrakma.com
groups@melodrakma.com
